برا اینه که می‌گیرم کام از این هزاری
شاید بشم رام توی این بازی
ای خدا افتادم تو دام، جوونم و خام
ازت می‌خوام که از من باشی راضی

تف به این زندگی که آخرش می‌میری
یه عمر سگ‌دو می‌زنی تا بمونی
تحمل می‌کنی برده‌گی و بنده‌گی
وختی بچه‌ای خوشحالی و خندونی
می‌رسی به جوونی محکم مثه بتونی
دنبال پول و بنگ و کتون و خانومی
دوس داری ماشینای توپ برونی
چیزی از آقایون کم نداری، به خودت می‌گی می‌تونی
اون چیزی که حقته از زندگیت بگیری
ولی خودت می‌دونی
از حرفام می‌تونی که ذهنمو بخونی
که جوون ایرونی یعنی زندونی
یعنی زیر شلاق و باتومی
نمی‌تونی حقتو بستونی
حواست نباشه می‌بینی تو دودی
پای منقل و بافوری
یا شاید بشی تزریقی کنج خیابون بمیری
آره داداش به‌هر حال آخرش سوتی
اینه قانون زندگی!!

برا اینه که می‌گیرم کام از این هزاری
شاید بشم رام توی این بازی
ای خدا افتادم تو دام، جوونم و خام
ازت می‌خوام که از من باشی راضی

به من می‌گن یه سرباز واقعی
پشتم یه لشکر توپ از بروبکس ایرونی
که افتادن تو دام توی این بازی
فرقی نداره برام مرگ یا زندگی
ای خدا تو این دنیای بی‌رحم
روزای کوتاه، شبای سرد
منو بگیر محکم
تو تنها کسی هستی که منو درک می‌کنه
خشم وجودمو لمس می‌کنه
تو این دنیای گناه و کینه و نفرت
درد و حسادت و شهوت
تو رو هرگز از وجودم نمی‌کنم حذف
به من بده مهلت، به من بده صبر
این زندگی ارزششو داره یا بیام تو قبر؟
مرگ با جرات بهتر از زندگی با ترس
خودت می‌دونی که چقدر دنیا شده سرد
پیدا نمی‌شه مرد، همه بی‌معرفت
همه‌جا فقر
خدا انگار که با ما هستی قهر

برا اینه که می‌گیرم کام از این هزاری
شاید بشم رام توی این بازی
ای خدا افتادم تو دام، جوونم و خام
ازت می‌خوام که از من باشی راضی

خواننده: شایان
سبک: رپ فارسی
حجم فایل: ۱.۷۴ مگابایت

دانلود کنید!

 

اخبار به انگلیسی:
Rapper killed in nightclub shooting - CNN
Eminem’s D12 bandmate shot dead - BBC

 

نژادپرستی رفتاری اخلاقی و تا حدی همگانیه که در همه جوامع وجود داره و متاسفانه چون مردم توجهی به اون ندارن، در بعضی کشورها عادی شده. نژادپرستی بدبینی و تحقیر نسبت به کسانیه که خصوصیات ظاهری و فرهنگی متفاوتی با ما دارن.
علاوه بر این می‌تونیم خصوصیات مکانی رو هم به این موارد اضافه کنیم، همین بچه شهرستانی و بچه تهرانی و این حرفا…

به‌طورمعمول انسان تمایل دارده به کسی که با خودش متفاوته، مثلن فردی خارجی، بدبین باشه. چنین رفتاری سابقه‌ای به اندازه‌ی طول تاریخ انسان داره و رفتاری جهانیه و همه رو در برمی‌گیره.

نژادهای انسانی وجود ندارن، تنها یه نوع انسان وجود داره که تشکیل شده از زن و مرد، آدم‌هایی به‌رنگ‌های مختلف، درشت اندام و ریزاندام و با شایستگی‌های متفاوت. کلمه‌ی نژاد نباید در بیان گوناگونی انسان به‌کار رود. کلمه‌ی «نژاد» پایه و اساس علمی نداره، از این کلمه واسه غلو کردن در تفاوت‌های ظاهری یعنی تفاوت‌های فیزیکی استفاده شده. حق نداریم با تکیه بر تفاوت‌های ظاهری (رنگ پوست، اندازه و خصوصیات چهره، زبان یا لهجه‌ی صحبت کردن و…) برای انسان‌ها تقسیمی مثه انسان‌های برتر و پست‌تر قایل بشیم. یعنی حق نداریم انسان سفیدپوست رو برتر از انسان سیاه‌پوست یا انسان فارس رو برتر از انسان کُرد بدونیم و دیگرانو وادار به این اعتقاد مزخرف کنیم.

دلایل علمی برای نژادپرستی وجود نداره اما نژادپرست معتقده که خارجی به نژاد دیگه‌ای تعلق داره، نژادی که اونو پست‌تر محسوب میکنه، ولی کاملن در اشتباهه، تنها یه نژاد وجود داره، همین و بس! و اون نژاد را نوع بشر در مقابل نوع حیوون قرار می‌دیم.
بهتون پیشنهاد می‌کنم دیگه از کلمه‌ی «نژاد» استفاده نکنین، میتونیم بجای کلمه‌ی «نژاد» از کلمه‌ی «نوع بشر» استفاده کنیم.

تبعیض نژادی عمل جدا کردن و تشدید بدرفتاری با گروهی اجتماعی یا قومیه، برا مثال جمع کردن تموم دانش‌آموزای سیاه‌پوست توی یه کلاس به‌دلیل اعتقاد اشتباهی که سیاها کم‌هوش‌تر از سفیدا هستن، خوشبختانه این تبعیض‌نژادی تو مدارس ایرانی وجود نداره اما توی آمریکا و آفریقای جنوبی یه زمانی وجود داشته. یا مثلن استخدام نکزدن شهرستانی‌ها حتا با داشتن مدرک و کارایی بهتر نسبت به همتای تهرانی! (مثال بود البته!)

انسان در بدو تولد نژادپرست به‌دنیا نمی‌آد، اگه والدین و نزدیکانش بهش اندیشه‌های نژادپرستانه تلقین نکرده باشن، دلیلی نداره که نژادپرست بشه. مثلن اگه از کودکی به بچه بقبولونن که فارس‌ها برتر از ترک‌ها هستن، در هنگام بزرگسالی همون بچه رفتاری نژادپرستانه در برابر ترک‌ها داره.
برتر بودن یعنی اینکه انسانی که پوستی سفید داره باهوش‌تر از انسانیه که پوستش رنگ دیگریه یا اینکه انسانی که از قوم فارس‌ه از انسانی که از قوم لره باهوش تره. به عبارت دیگه خصوصیات ظاهری و قومی انسان‌ها که باعث تفاوت ما شده هیچ نابراری ایجاد نمی‌کنن.

متفاوت کلمه‌ای در تضاد با متشابه است که اگه تو این نوشته استفاده کردم منظورم انسانیه که از نظر رنگ، لهجه، موقعیت مکانی، قومیت یا… با دیگران فرق داره، یعنی با بقیه تو یه چیزی متفاوته.

یادت باشه همیشه کسی پیدا میشه که ما هم براش متفاوت باشیم!!!

«این رفتار همگانی و مشترک است و تقریبن همه‌گیر، ولی نه طبیعی. اول از همه غریزه است و پس از آن فرهنگ شکل می‌گیرد یعنی یک رفتار غریزی وجود دارد که حاصل اندیشه و منطق نیست و اما رفتار معقول که انسان در مسیر تربیتی خود از مدرسه و نظام استدلالی به دست می‌آورد «فرهنگ» نام دارد، که در تضاد با «غریزه» است. به‌وسیله‌ی فرهنگ می‌آموزیم که با هم و در کنار هم به‌خوبی زندگی کنیم، به‌خصوص می‌فهمیم که در جهان تنها نیستیم و سنت‌ها و شیوه‌های زندگی کردن دیگری وجود دارد و همان‌قدر معتبرند که مال ما»

چون فرهنگ از تربیت ما ناشی میشه در نتیجه نژادپرستی هم برگرفته از تربیت ماست، انسان نژادپرست به‌دنیا نمی‌آد، نژادپرست میشه، همه‌چیز بستگی به تربیت و محیط پیرامون انسان داره.

خیلی از جنگ‌ها هم بر اثر نژادپرستی به‌وجود اومدن، از نژادپرستی یا مذهب استفاده می‌کنن تا انسان‌هایی که هیچ شناختی نسبت به هم ندارن رو از هم متنفر کنن، ترس از خارجی که مبادا خونه، کار یا زنم رو تصاحب کنه، من نمی‌دونم این خارجی کیه اونم منو نمی‌شناسه؛ پس این ناآگاهیه که علت ترسه.
بدبختانه اگه انسان متفاوت فقیرتر باشد بدبینی نسبت بهش بیشتر میشه.

نژادپرستی در هر جایی که انسان زندگی می‌کنه وجود داره. کشوری نیست که بشه ادعا کرد توش نژادپرستی وجود نداره. نژادپرستی جزو تاریخ انسانهاست، مثه یه بیماری و بهتره که اینو بدونیم تا نفی و طرد اونو یاد بگیریم.

توی کتاب منبع این مقاله، دختر به پدرش میگه «پدر میخوام یه کلمه‌ی بی‌تربیتی بگم، نژادپرست یه بی‌شرفه!!»
پدرش میگه «کلمه‌ی ضعیفیه اما کفایت می‌کنه!»

• نژادپرست کیه ؟

نژادپرست کسیه که به بهانه‌ی تفاوت رنگ پوست، زبان، محل زندگی و آداب و رسومش، خودش رو بهتر و برتر از دیگرون می‌دونه. اون معتقده که «نژاد من زیبا و عالیه و دیگران زشت و نفهمن».
نژادپرست در عمق خویش اندیشه می‌کند: “شناختن عیب‌ها و حسن‌های شخصی یک فرد اهمیتی ندارد، کافی‌ست بدانم او تعلق به گروه اجتماعی خاصی دارد تا طردش کنم”
نژادپرست کسیه که یه مورد خاص رو عمومیت میده، مثلن اگه یه بختیاری ازش دزدی کرد میگه همه‌ی بختیاریا دزدن، ما باید باور کنیم که انسان‌های خوب و بد توی همه‌ی جوامع، اقوام و گروه‌ها وجود دارن و هیچ‌وخت نباید موارد خاص رو بی‌خودی تعمیم بدیم.
نژادپرست کسیه که تصور می‌کنه هرچیزی که با خودش متفاوته آرامشش رو به‌خطر میندازه.
نژادپرست کسیه که از عقده‌ی حقارت یا خودبزرگ‌بینی رنج می‌بره، که نتیجه‌ی هر دوتاش یکیه، چرا که در هر دو حالت نتیجه‌ش تحقیر دیگرانه.

حیوون احساساته از پیش معینی نداره اما برعکس انسان دارای چیزیه یه اسم «پیش‌داوری»، انسان درباره‌ی دیگران نظر می‌دهبدون اینکه اونا رو بشناسه، در واقع تصور می‌کنه میدونه اونا چطورین و چه ارزشی دارن که غالبن اشتباه می‌کنن، در واقع ترس نژادپرست از همین‌جا شروع میشه و به سوی جنگیدن میره؛ وقتی میگیم ترس منظورمون این نیست که نژادپرست از ترس به‌خودش می‌لرزه بلعکس همون ترسشه که باعث پرخاشگری و گاز گرفتن دیگران میشه.
نژادپرست تصور می‌کنه که خارجی (همون متفاوت منظورمه)، حالا هر کس که باشه، قصد تصاحب داراییشو داره به همین دلیل بهش بدبین میشه حتا بدون اندیشیدن، تقریبن از روی غریزه. (حالا ممکن این متفاوت هم‌وطنش باشه اما از قومیتی متفاوت)؛ حیوون نمی‌جنگه مگه اینکه بهش حمله کنن اما بعضی وختا انسان به فرد متفاوت حمله می‌کنه بدون اینکه انسان متفاوت قصد تصاحب چیزی رو داشته باشه.
تو یه نگاه دقیق میتونیم بگیم حیوونی که اصلن تربیت نشده یک درجه از انسان نژادپرست بالاتره.

ارنست رنان مورخ نژادپرست فرانسوی حتا نژادهای پست‌تر رو به این صورت معرفی کرد: سیاهان آفریقا، بومیان استرالیا و سرخ‌پوستای آمریکا.

حالا به این سوال می‌رسیم که «آیا یه نژادپرست زبان‌ها و آشپزی و رنگ پوستی رو که مال خودش نیستن رو دوس نداره؟»
نه کاملن، نژادپرست می‌تونه همه اینا رو دوس داشته باشه، زبونای دیگه رو یاد بگیره چون واسه کار یا تفریح به اونا نیاز داره، ولی در عین حال می‌تونه در مورد مردمی که با اون زبون صحبت می‌کنن قضاوت منفی بکنه، واسه عشق و حال به شهرستان بره اما از اجاره دادن خونه‌ش به دانشجوی شهرستانی خودداری کنه، از تموم عربا و بختیاریا متنفر باشه در همون حال از شنیدن موسیقی عربی و خوردن کباب بختیاری لذت ببره.

گاهی نژادپرستا به مردم کم‌اطلاع گفته‌های غلطی را منتقل می‌کنن تا اونا بترسن و از ترس مردم که گاهی اوقات واقعیه سو استفاده کنن. مثلن میگن شهرستانیا به تهران میان که کار تهرونیا رو تصاحب کنن و فرصت‌های شغلی و تحصیلیه تهرونیا رو بگیرن، خب خیلی واضحه که دارن دروغ میگن، چون معمولن شهرستانیا کارایی رو انجام میدن که تهرانیا حاضر (یا قادر) به انجامشون نیستن و در مورد فرصت‌های تحصیلی هم خب یه چیز واضحه که کسی که درسش بهتر باشه باید جای بهتری درس بخونه و اگه یه بچه شهرستانی، شریف قبول شد دلیل نمیشه که به قصد پر کردن جای تهرانیا این کارو کرده باشه. اگه شهرستانیا رو از تهران بیرون کنن خیلی واضحه که تهران فلج میشه.

یه سوال جالب: «وقتی احمقیم، نژادپرستیم؟»
یه جواب جالب‌تر: «نه! ولی وقتی نژادپرستیم، احمقیم!!»

• بدترین نوع نژادپرستی چیه؟

نژادپرستی در هر نوع و هر لباسی منفور و مطروده و باید باهاش مبارزه کرد اما خب توی تاریخ واقعن نقاط عطفی وجود داره که بهشون اشاره می‌کنم.

نسل‌کشی و کشتار اقلیت‌ها یکی از وحشیانه‌ترین نوع نژادپرستی محسوب میشه، نسل‌کشی در واقع از بین بردن ریشه‌ای و نهایی گروهی از مردم هست که به یه گروه انسانی خاص وابسته باشن.
نقطه‌ی اوج این اتفاق در جنگ جهانی دوم رخ داد، هنگامی که هیتلر قاتل پست‌فطرت و رهبر نازی‌های آلمانی تصمیم گرفت تا یهودی‌ها و کولی‌ها رو از روی زمین محو کنه، هیتلر همچنین عربا رو آخرین نژاد بعد از وزغ!! به‌حساب می‌اورد.
هیتلر پنج میلیون یهودی رو توی اتاق گاز خفه کرد و سوزوند، به این میگن نسل‌کشی!
در اساس نظریه نژادپرستانه‌ی هیتلر اومده که: «چون یهودیا نژاد ناخالص هستن بنابراین پست شمرده میشن و حق زندگی ندارن!! و بایس اونا رو نابود کرد یعنی حتا یه یهودی هم روی زمین وجود نداشته باشه.»
فردی قدرتمند ودیوونه تصمیم می‌گیره به‌راحتی با هر وسیله‌ای که شده تمام افرادی رو که متعلق به یه گروه خاص هستن رو بی‌رحمانه بکشه و عمومن این قوم‌های اقلیت هستن که هدف قرار می‌گیرن.

قوم گروهی از انسان‌ها هستن که زبان، فرهنگ، سنت و تمدن مشترک دارن و این میراث از نسلی به نسل دیگه منتقل میشه، حالا ممکنه که افراد این قوم در چند کشور پراکنده باشن ولی باز هم به همون اداب و سنن خودشون پایبندن.

تاریخ نشون داده که اونایی که توی اقلیتن بیشتر در معرض نسل‌کشی قرار داشتن، برای مثال در قرن حاضر، از سال ۱۹۱۵، ترک‌ها، ارمنی‌های ساکن در استان‌های شرقی آناتولی رو روندن و قتل‌عام کردن، یعنی از ملتی با جمعیت حدود یه میلیون و هشصد هزار نفر یه میلیونشون رو کشتن!!!؛ و بعد یهودیا بودن که توی لهستان و روسیه قتل‌عام شدن. بلافاصله بیش از ۵ میلیون یهودی را نازی‌ها کشتند، از سال ۱۹۳۳ نازی‌ها یهودیا رو (که مثه کولی‌ها) نژاد پست (یا مادون نژاد) به حساب میاوردن رو قتل‌عام کردن (حدود دویست‌هزار قربانی بی‌گناه)؛ در همین سال‌های اخیر (حدود ۱۹۹۵) صرب‌ها با شعار تصفیه قومی، هزاران بوسنیایی بی‌گناه رو قتل‌عام کردن؛ یا کشتار فلسطینی‌ها توسط اسرائیل که حدود ۲۵ ساله که به‌طور وحشیانه‌ای انجام میشه و هنوز هم ادامه داره…

مراکش یکی از کشورهایی است که در برابر تبعیض‌نژادی قد علم کرد، یهودیا و مسلمونا حدود ۱۱ قرن با هم زندگی کردنو با احترام با همدیگه رفتار می‌کردن، محمد پنجم شاه مراکش در زمان اشغال فرانسه به دست نازی‌ها از تحویل یهودیا به مارشال پتن برای اعزام اونا به اردوگاهای نازی‌ها (جهنم آدم‌سوزی) خودداری کرد به همین دلیل نزد یهودیان تموم جهان محبوبیت ویژه‌ای داره.

سیاه‌پوستای آمریکایی از نسل اولین برده‌هایی هستن که مهاجرای آمریکایی از آفریقا اوردن، نژادپرستیه بسیار خشنی در آمریکا بر ضد سیاه‌پوستا جریان داشت و اونا تلاش بسیاری برای دستیابی به حقوقشون کردن.
در بعضی ایالات آمریکا سیاه‌پستا حق استفاده از مدرسه، استخر، قبرستون، اتوبس و حتا مستراح سفیدپوستا رو نداشتن!!
امروزه دیگه این مسائل در حال دگرگون شدنه، مثه جدایی سفیدپوستا از سیاه‌پوستا توی آفریقای جنوبی که اقلیت سفید بر اکثریت سیاه حکومت می‌کرد و مورد تبعیض قرار می‌داد که بهش «آپارتاید» می‌گن.

استعمار نوعی نژادپرستی دولتی محسوب میشه؛ استعمارگر نژادپرست سلطه‌جوست، وختی کشور دیگری بر انسان حاکم است دیگر انسان آزاد نیست و استقلال خود را از دست می‌دهد. مثلن کشور الجزایر تا سال ۱۹۶۲ مانند قسمتی از خاک فرانسه به‌حساب میومد، ثروتاشو به یغما می‌بردن و مردمش از آزادی محروم بودن.
البته وختی میگیم فرانسه استعمارگر و نژادپرست بوده منظورمون مردم فرانسه نیست بلکه دولت فرانسه مدنظره.

• چاره چیه؟

اول آموزش احترام گذاشتن ، محترم شمردن، اساس کاره. انسان‌ها زمانی که دوسشون نداشته باشی کاری باهات ندارن اما اگه به شخصیتشون توهین کنی معترض میشن. احترام همون توجه و رعایت کردن حقوق انسانیه.
آموزش شناخت همدیگه، با هم حرف زدن، خندیدن، تلاش در تقسیم شادی‌ها و البته غم‌ها. نشون دادن اینکه همه‌ی ما مشکلات و درگیری‌های روزمره‌ی یکسان داریم میتونه باعث کاهش نژادپرستی بشه.

برای اینکه بتونیم دیگرانو مسخره کنیم باید اول یاد بگیریم به خودمون بخندیم و از مسخره شدن ناراحت نشیم! به این میگن طنز، یعنی رو کردن جنبه‌هایی از یک مسئله که باعث خنده میشه، در غیر این صورت مسخره کردن یه‌طرفه نژادپرستی محسوب میشه، مثلن من هی جوک در مورد عربا تعریف کنم و بخندم اما اگه یکی یه جوک در مورد بختیاریا بگه ناراحت بشم، این نمونه‌ی بارز نژادپرستیه که تو جامعه‌ی ما به‌وفور یافت میشه. البته اینم بگم که نژادپرستا اهل طنز نیستن، خلق و خوی بیشتر اونا پلیده چون فقط می‌تونن با شرارت به عیبای دیگران بخندن، انگار خودشون هیچ عیب و ایرادی ندارن، اونا با اینکارشون در واقع حماقت خودشونو بروز میدن.

مونتنی (فیلسوف، نویسنده و متفکر فرانسوی) هموطن‌هایش را به سفر کردن و مشاهده تفاوت‌ها تشویق می‌کرد. برای او سفر بهترین وسیله برای «ساییدن مغزمان با مغز دیگران» بود؛ دیگران را بشناس تا خود را بهتر بشناسی.

ازدواج قومیت‌ها (و گونه‌ها) سنگری بر ضد نژادپرستی محسوب میشه، اگه یه قوم فقط توی خودشون وصلت کنن و هیچ فردی از اقوام دیگه توشون وجود نداشته باشه خیلی راحت‌تر میشه اونا رو به دیگر اقوام بدبین کرد و نژادپرستی رو بین اونا رواج داد.

می‌گن سیاه پوستا قوی اما تنبل، شکم‌پرست و کثیف هستن؛ چینی‌ها کوتاه‌قد، خودخواه و بی‌رحمن؛ عربا حیله‌گر، پرخاشگر، خائن، زیرشکم‌پرست و نفهمن؛ برای هویت بخشیدن به کاری سر‌هم‌بندی‌شده می‌گن «کار عربی»ه، می‌گن ترکا قوی و خشنن؛ وصله‌ی بدترین عیب‌های اخلاقی و فیزیکی رو به یهودیا می‌چسبونن تا آزارشون راحت‌تر بشه (در ضمن صهیونیست با یهودی فرق داره!!)؛ سیاه‌پوستا می‌گن سفیدا بوی عجیبی می‌دن؛ آسیایی‌ها میگن سیاه‌پوستا وحشین؛ تو همین ایران خودمون میگن عربا و ترکا نفهم و خرکارن، لرا احمق و ساده‌لوحن، کرمانیا و زاهدانیا موادفروش و معتادن، کُردا قاتلن و سر میبرن، اصفهانیا و شوشتریا خسیسن، قزوینیا و شهرضاییا بچه‌بازن، رشتیا بی‌غیرتن، خوزستانیا سیاهن!!، شهرستانیا هیچی سرشون نمیشه و زبون نفهمن و… که هنوز هم هست ولی من یادم نیست. باید همچین اصطلاحاتی رو از زبونمون پاک کنیم، اینا حماقته که باید باهاشون مبارزه کرد.

باید به‌یاد داشته باشیم که همیشه در میان ما افراد نژادپرست وجود دارن، حتا افرادی که خودشون از تبعیض‌نژادی رنج کشیدن ممکن بعضی مواقع تسلیم وسوسه‌های نژادپرستانه بشن، رنج بردن از بی‌عدالتی انسان رو عادل نمی‌کنه!

مبارزه با نژادپرستی باید واکنش هرروزه ما باشه، نباید از هوشیاریمون کم بشه. باید اولش از خودمون شروع کنیم و به قول معروف مواظب حرف زدنمون باشیم، کلمات خیلی خطرناکن. بعضیا از کلمات واسه خدشه‌دار کردن و تحقیر و رواج بدبینی و کاهش اعتماد به‌کار میرن، باید حواسمون به حرف زدنمون باشه!!من حاضرم توی حرف زدنم از کلمات رکیک استفاده کنم اما از کلمات نژادپرستانه، نه!! (نژادپرست بی‌شعوره، اما هر بی‌شعوری نژادپرست نیست)

اگه به نژادپرستا رو بدیم و در مقابلشون چیزی نگیم در واقع ما هم به نژادپرستی چراغ سبز نشون دادیم، نژادپرستی یکی از بزرگترین خیانت‌ها به اتحاد بشریت محسوب میشه.

باید همه بجنگیم با تبعیض‌نژادی… این مبارزه تا ابدیت ادامه داره چون همیشه افراد بی‌شرف، احمق و بی‌شعور پیدا میشن…

مرجع: منبع اصلی این مقاله، کتاب “معنای نژادپرستی برای دخترم” نوشته‌ی «طاهر بن‌جلون» هست، که خیلی از جملات این مقاله دقیقن مشابه جملات کتاب اما به‌زبون عامیانه اورده شده، قسمت‌های مربوط به اقوام ایرانی هم از تجربیات روزانه‌ی خودم سرچشمه گرفته بود.

 

همین‌جا بزار بگم که من تو این نوشته نمی‌خوام رپ فارسی رو از نظر «علم موسیقی» بررسی کنم بلکه از نظر فرهنگی و بار معنوی میخوام یکمی بالا پایینش کنم ببینم چجوریاست.

پی‌نوشت: بنیانگذار این سبک رپ‌کنی با لقب دیو هست.
خب حالا بینیم دوستان رپ‌کن (Rapper) از چیا می‌خونن و خوبی‌ها و بدی‌های کارشون کجاست، ۹۰٪ از آهنگ‌های رپ فارسی به‌صورت کل‌کل خونده میشه یعنی طرف میکروفن رو می‌گیره و هی از خودش و گروهش تعریف می‌کنه و دیگران رو می‌ترسونه یا حتا به دیگران فحش میده و انواع اقسام توهین‌ها رو نصیبشون می‌کنه.
خب الان کسی که رپ خارجی (مخصوصن آمریکایی) رو جدیدن گوش داده میگه که «خب خارجی‌ها هم که دارن از خودشون تعریف می‌کنن و چرت و پرت می‌خونن پس کجای کار رپ‌کن‌های ایرانی ایراد داره؟»
ببینین اون موقع که رپ توی آمریکا داشت پا می‌گرفت هدف اصلیش اعتراض به نژادپرستی و تبعیض‌نژادی حاکم بر اجتماع آمریکا بود، سیاه‌های آمریکایی به رپ به‌عنوان یه سلاح نگاه می‌کردن، فرهنگ رپ از ۴ قسمت تشکیل شده:

• خوانندگی (MC)
• آهنگ‌سازی (DJ)
• رقص هیپ‌هاپ (BreakDance)
• دیوارنویسی (Graffiti)

اون موقع سیاهای آمریکایی یه گوشه‌ی خیابون جمع می‌شدن و با وسایل خیلی ساده مثل ظروف غذا و دست‌زدن و بشکن زدن یه موسیقی ساده رو اجرا می‌کردن و یه‌نفرشون هم شروع به خوندن (اعتراض) می‌کرد و یه سریشون هم همونجا شروع به BreakDance می‌کردن واسه جلب توجه رهگذرا و گوش دادن به آهنگ (اعتراض) اونا نسبت به تبعیض نژادی! (البته نظریاته دیگه‌ای هم وجود داره، والا من اینطوری شنیده بودم اگه فرق می‌کنه واسم کامنت بزارین تا درستش کنم!)
پی‌نوشت: من در مورد تاریخ رپ منابعم کامل نبود، دوست عزیزم دیزی راکر تاریخ رپ رو به‌صورت کامل نوشته ( قسمت اول، دوم، سوم)

خب اونا تونستن با این سبک اعتراض خیلی از حق و حقوقشون رو بدست بیارن و خیلیا دیگه دست از نژادپرستی برداشتن، حالا توی سال ۲۰۰۵ که سیاه‌پوستا به حق و حقوقشون رسیدن دیگه خواننده‌های رپ نیازی نمی‌بینن زیاد به اعتراض بپردازن و فقط از خودشون تعریف می‌کنن یا از لذت هم‌آغوشی صحبت می‌کنن تو آهنگاشون، خب حالا اینایی که رپ فارسی می‌خونن شرایط رو نمی‌تونن تطبیق بدن یعنی رپ نوپای ایران رو هم‌زمان با رپ پرتجربه‌ی آمریکا که دیگه به همه‌خواسته‌هاش رسیده یکی میبینن در حالی که تبعیض‌نژادی تو جامعه‌ی ما بیداد می‌کنه! اما رپ‌کنای ایرانی به تقلید از آمریکایی‌ها میان از خودشون تعریف می‌کنن و از دختربازی و پارتی و این اراجیف می‌خونن، اینا باید رپ حال حاضر ایران رو با اون زمانی که رپ تو آمریکا تازه شروع شده بود در نظر بگیرن و اون راه رو پیش بگیرن یعنی بیان ناهنجاری‌های اجتماعی رو بیان کنن و اعتراض کنن نسبت به عواملی که نمی‌ذاره جامعه پیشرفت کنه.

مسئله‌ی مهم بعدی الفاظیه که توی آهنگای رپ به‌کار برده میشه، کسایی که رپ آمریکایی گوش داده باشن متوجه می‌شن که اونا چقدر توی آهنگاشون فحاشی می‌کنن و این ممکنه واسه ما عجیب باشه اما واسه خودشون عیبی نداره چون فرهنگ سیاه‌های آمریکایی فحاشی رو توی خودش جا داده مثلن می‌بینیم که دو تا برادر توی خونه همدیگه رو Mutha F**ke (مادر به‌خطا) صدا میکنن و اصلن هم واسشون مهم نیست، و فاک (F**k) یکی از پرکاربردترین کلماتشون محسوب میشه یعنی این توی فرهنگ اونا عیب نیست؛ متاسفانه رپ‌کن‌های ایرانی هم با تقلید چشم و گوش‌بسته از آمریکایی‌ها شروع به فحاشی می‌کنن توی آهنگاشون و فکر می‌کنن خیلی آپ‌تو‌دیت هستن در حالی که فحاشی اونم رکیک تو فرهنگ ما کاملن مطروده و اصلن قابل پذیرش نیست توی خانواده‌های ایرانی، به‌نظر من رپ‌کنای ایرانی باید توجه داشته باشن که وقتی می‌خوان یه چیزی رو به جای دیگه انتقال بدن با شرایط و فرهنگ اونجا سازگارش کنن یعنی بومی‌سازی کنن، نه اینکه چون اونا فحش میدن ما هم باید فحش بدیم، با این رویه هیچ‌وخت رپ در ایران همه‌گیر نمیشه، یعنی هیچ‌وخت توی خانواده‌ها جا نمیفته، حالا حتمن یه عده‌ایشون میگن «برو بابا بچه سوسول، تو باید یه توپ دارم قل‌قلیه بخونی، رپ بدون فحش که رپ نیست!» در جواب این دسته از دوستان باید بگم که من نگفتم اصلن فحش ندین، اصلن من نمی‌تونم واسه کسی تصمیم بگیرم یا دستور بدم، اینا صرفن چندتا پیشنهاده واسه بهتر شدن رپ فارسی، شما میتونین از فحشای رایج و معمولی‌تر استفاده کنین مثل: پدر سگ، حروم‌زاده و… ، اینجور فحشا دیگه تو خانواده‌ها تقریبن عادی شده و میشه هضمش کرد وسط آهنگ اگه گفته بشه، اما آهنگی که همش اسم دستگاهای تناسلی توش باشه رو نمیشه واقعن توی خانواده‌ی ایرانی جا انداخت،‌ خیلی دوس دارم از همین رپ‌کنا بپرسم آیا شما روتون میشه آهنگای پر از فحشای رکیکتون رو جلوی خانوادتون هم بزارین یا نه!؟

مسئله‌ی دیگه سطح‌فکر کساییه که رپ فارسی می‌خونن، به نظر من «رپ واقعی» نیاز زیادی به مطالعه داره یعنی طرف هم باید فن بیان و ادبیاتش خوب باشه هم مشکلات و دردای جامعه رو به‌خوبی بشناسه تا بتونه متناسب با اونا آهنگ بسازه، کلن آهنگای ایرانی یا «کل‌کل» یا «دختر بازی»ه و دیگه اگه یارو خیلی به مغزش فشار بیاره از «کودکان خیابانی» می‌خونه که اونم با نگاهی بسیار سطحی همراهه! البته استثنا هم وجود داره که در ادامه بهش اشاره می‌کنم.

خب نکته‌ی بعدی که به ذهنم می‌رسه رفتار دوستان رپ‌کن هست، چیزی که من متوجه شدم خیلی از این دوستان بیشتر از اینکه به اشعار و موزیک خودشون توجه داشته باشن به تیپ و قیافه‌ی یا به قول خودشون «تریپ» توجه می‌کنن یعنی میگن کسی که طرفدار رپه حتمن باید شلوار بگی با کفشای اسپرت بپوشه و زنجیزای کت و کلفت به گردنش آویزون کنه و دستمال سر ببنده و از این چرت و پرتا در حالی که این چیزا اصلن توی خوندن کسی تاثیر نمی‌ذاره و فقط یه چیزه ظاهری محسوب میشه، انگار این قضیه صدای اعتراض بعضی از رپ‌کن‌ها رو دراورده تا اونجایی که یکیشون تو آهنگش میگه: «شما همه از دم تو جو شلوار بگین، دشمنای من همتون به‌نظرم پدرسگین « :)) »، شلواره من پایین نیست، یعنی رپم حالیم نیست؟ به من بگو آخه اینجا دشمن من کیست؟ شلوار راسته پامه به من بگو حرفی، یا این وسط نوع شلوارم واسه تو فرقی، میگم بیا جلو میگی نمیام من، اگه بچه رپ واقعی شمایین رپو نمیخوام من!!!»؛ که افراد مورد خطابش همونایی که به شلوار بگی اعتقاد دارن.

یه عده از رپ‌کنا هستن که فقط رپ رو واسه کل‌کل و دختربازی می‌دونن و به جز این موضوعات چیز دیگه‌ای رو واسه رپ‌خوندن قبول نمی‌کنن، مثلن یکیشون میگه «میگین آهنگ نخون از جنگ و کل‌کل، پس از چی بخونم؟ از کوه و درخت و جنگل؟!»؛ یعنی به‌جز جنگ و کل‌کل فقط کوه و درخت هست؟ یعنی این همه جامعه‌ی ما با مشکلات ریز و درشت دست و پنجه نرم می‌کنه اصلن مهم نیست؟ البته احتمالن شمایی که رپ رو واسه پول در اوردن انتخاب کردین چشو و گوشتون رو کاملن بستین. (با استناد به «میخوام پول درارم من از راه رپ تا پولدارتر شم از جراح قلب!»)

«فلانی رپ رو خز کرده» این حرف رو شاید شما بارها شنیده باشین، کسایی که این حرف رو می‌زنن یه‌جور حس مالکیت نسبت به رپ دارن و احساس میکنن اگه کسی برخلاف میل اونا آهنگ رپ خوند باید گرفت کشتش!! در صورتی که رپ متعلق به هیچ‌کسی نیست و هر کسی میتونه حرف خودشو با این سبک بزنه، من هم که می‌بینین دارم میگم بهتره آهنگ کل‌کل نخونین و فحش ندین واسه اینه که رپ توی جامعه‌ی ایران پیشرفت کنه وگرنه عددی نیستم که بخوام واسه کسی تعیین تکلیف کنم فقط واسه پیشنهاد میگم!
باید درک کنیم که دوست داشتن یه چیز نسبی هست یعنی اگه من یه آهنگ رو دوس داشتم دلیل نمیشه بقیه هم دوسش داشته باشن، مثلن خیلیا هستن که خوراکشون همین آهنگای پر از فحشه، خب دوس دارن دیگه کاریشون نمیشه کرد!

قابل توجه خانوم‌های محترم، رپ‌کن خانوم هم داریم، تا اونجایی که من شنیدم اینا رپ‌کنای خانومن: سالومه، ۲ختر، شرخون، پانی، فروزان؛ که من آهنگاس سالومه رو خیلی خوشم اومده چون مضمونه صلح‌طلبی و ضدجنگ دارن، آهنگ ۲ختر هم بد نبود اما آهنگای پانی به معنای واقعی افتضاح بودن! فروزان هم که هنوز گوش ندادم.

حالا بریم سراغ اون استثناها که گفته بودم، توی این همه آهنگ کل‌کل و هوس‌بازی چندتا آهنگ خوب هم پیدا میشه بلخره درست نیست آدم فقط از بدی‌ها بگه و خوبی‌ها رو نادیده بگیره، آهنگ‌هایی که من پیشنهادشون میکنم:

• آهنگای Emziper مخصوصن «فرق آدما»
• آهنگای رپ‌کنی به اسم Binrad، دو سه تا آهنگی که من گوش دادم واقعن خوب بوده
• آهنگ فلسطین از Slow Poison
• آهنگ «زمان» از کرکس و رضا ۳pac
• آهنگ «بدبختی» از Canbean
• آهنگ «غرق شده» از حسین ابلیس و Dj امیر
• آهنگ «رسم بازی زندگی» از حسین ابلیس و Mr. Killer
• آهنگ «خلیج فارس» از حسین ابلیس
• آهنگ «تغییر» از داریا، سامان فینچر و رضا ۳pac
• آهنگ «مادر» از داریا و کامی MC
• آهنگ «آدم‌ها» از FilthBog
• آهنگ‌های «هیچ‌کس» فقط اونایی که توی سایتش گذاشته و نه اونی که با «ضد بازی» خونده!!
• آهنگهای «سالومه» هر دوتاش که گذاشته خوبه
• آهنگ «غربت» از سیاه و سفید
• آهنگ «هیاهوی هیچ» از ۲ختر
• آهنگ «کل بسه» از تهی
• آهنگ «خاطرات تلخ» از افشین Yar2 و رضا ۳pac
• آهنگ «بازی سرنوشت» از هرزون
• آهنگ «کارتون‌خواب» از طیب
• انسانیت از DJ Fashy

ترتین خاصی ندارن این آهنگایی که معرفی کردم، همین‌طوری که یادم میومد می‌نوشتم! اونایی هم که لینک ندادم حتمن لینکشو پیدا نکردم دیگه!

توی آهنگایی که گوش دادم واقعن بعضیا هستن که استعدادشون خیلی خوبه ولی در جهت فحش دادن و کل‌کل ازش استفاده می‌کنن، یعنی مثل اکثر ایرانیا: «با استعداد ولی در جهت منفی»، از این افراد میشه سیامک، ابلیس، ضد بازی، چنگیز و تیمور، نرگال و… رو مثال زد که استعداد خیلی خوبی دارن ولی خب متاسفانه آهنگاشون اکثرن یا کل‌کله یا پارتی :( وقتی میگم طرف استعدادش خوبه یعنی سبک خوندن و موزیکش (beat) خیلی خوبه ولی معنی خاصی نداره آهنگش.
مثلن همین سیامک لامصب بعضی وختا یه قافیه‌هایی استفاده میکنه که به عقل جن هم نمیرسه!! من خیلی سبک خوندنشو دوس دارم ولی حیف که آهنگ با معنی نمی‌خونه؛ البته سبک کار سیامک و ابلیس Reggae هست و هیپ‌هاپ نیست ولی به‌هرحال خیلی شبیه هم هستن.

تو این جریانات بعضی گروها یا افراد هستن که کارشون فقط لجن‌پراکنی و Diss کردن دیگرانه (Diss هم‌خانواده‌ی Dissatisfy و به معنی آهنگی بر ضد کسی خوندنه)، یه گروهی هست که تازگیا اومده و از همون آهنگ اولش که خونده تا این آخریش فقط به دیس کردن دیگران پرداخته و کارشون واقعن افتضاحه، نه قافیه‌های درستی دارن نه استایل خوبی نه روی بیت میخونن اکثر قافیه‌هاشون رو هم از آهنگای دیگران کپی می‌کنن، اسم خودشونو هم گذاشتن پرشین مافیا :)) صدای یکیشون هست شبیه صدای «کلاه قرمزی»ه، اینقدر هم اینا زشت و مزخرف می‌خونن که فقط واسه خندیدن باید آهنگاشونو گوش داد، جدیدن هم رفتن هرچی دور و برشون ایرانی پیدا کردن رو اوردن که باهمدیگه بخونن، یکی رو اوردن به اسم پیمان خفن، صداش شبیه «پسر خاله»ست، که این پسر خاله با اون کلاه قرمزی خیلی به هم میان توی یه گروه رپ :)) اینا واسه‌ی معروف شدن شروع کردن به دیس کردن این و اون تا بلکه با سواستفاده از اسم و معروفیت دیگران به یه نون و نوایی برسن، اینا آدمای مریض و بدون اعتماد به‌نفسی هستن که نمبتونن بر اساس کار خودشون پیشرفت کنن و همیشه میخوان بقیه رو نردبون خودشون کنن؛ جمش کنین لطفن!

یکی از سایتایی که میتونن اکثر آهنگای رپ فارسی رو توش گیر بیارین سایت «پرشین هیپ‌هاپ» هست که قبلن هم معرفی کرده بودم و تقریبن به مرجعی برای دانلود آهنگ تبدیل شده، از گرو‌ها (یا افراد) دیگه‌ای که سایت (یا بلاگ) دارن اینا رو یادم میاد:

• Teh-Triggaz گروهی تشکیل شده از طیب، سایه‌ی مرگ، هرزون، شرخون، ۲ختر و برسام
• Rap-Gang گروهی تشکیل شده از حسین ابلیس، سیامک و Canbean
• هیچکس
• فلاکت
• اهواز رپووو
• افشین Yar2
• Emziper
• سربازهای تهران
• سیامک
• فرشاد (DJ Fashy)

معرفی سایتا هم ترتیب خاصی نداره. (مسئولیت محتوای سایتهای معرفی شده به عهده‌ی من نیست)

شرمنده دوستانی هم که «رپ سیاسی» می‌خونن هستم، به‌دلیل شرایط موجود نمی‌تونم بهشون لینک بدم یا معرفیشون کنم.

من این نوشته رو بر اساس آهنگهایی که گوش دادم تنظیم کردم و این خیلی واضحه که من همه‌ی آهنگای رپ فارسی رو گوش ندادم و ممکنه بعضیا رو از قلم انداخته باشم، ولی در کل وضع به همین منواله که دیدن، اگه این نوشته ایرادی داره حتمن منو به راه راست هدایت کنین!

نظراتی که برای این مطلب نوشته میشن بعد از تایید شدن توسط شخص بنده به همه نشون داده میشن، پس خواهشن هر نظر رو ده بار نفرستین، همون یه بار که فرستادین بعد از اینکه از نظر الفاظ رکیک و توهین‌ها نظر رو شستشو دادم در معرض دید همگان قرار میگیره.

*= رپ‌کن معادل فارسی Rapperه

این سری مقالات ادامه خواهند داشت…