تصاویر زیر که یکشنبه ۱۳۸۸/۴/۱۴ تهیه شده‌اند٬ نمونه‌ای از گرد و غبارهای یک سال اخیر در اهواز هستند که به‌طور میانگین هر هفته دو الی سه روز٬ تنفس را برای مردم اهواز به‌زجر تبدیل می‌کنند.

بنده یک سال پیش نسبت به‌این بحران زیست‌محیطی و فاجعه‌ای که در خوزستان در حال وقوع بود (و هست) هشدار داده بودم اما متاسفانه طبق معمول صدای ما غیرتهرانی‌ها به‌هیچ‌جا نمی‌رسد.

نکته‌ی غم‌انگیز ماجرا این‌جاست که طی یک سال اخیر هیچ “اقدام موثری” برای جلوگیری یا رفع این مشکل از جانب مسئولین صورت نگرفت تا این‌که در این هفته توده‌ی بسیار رقیقی از این گرد و غبار (که به‌هیچ‌وجه قابل مقایسه با گرد و غبارهای خوزستان نیست) به تهران رسید تا مسئولین به‌تکاپو افتاده و ابر و مه و خورشید و فلک در دستگاه‌های دولتی به کار افتند و با اعزام یک هیات محیط زیستی به عراق به‌دنبال راه چاره باشند. همچنین خبرهایی مبنی بر تعطیلی رسمی تهران در روزهای آتی به‌دلیل «به‌خطر افتادن سلامت شهروندان» به‌گوش می‌رسد. به‌قول سایت تابناک٬ این اتفاق٬ پدیده‌ای بود که ثابت کرد که ایران فقط تهران است.

من به‌عنوان یک شهروند غیرتهرانی واقعاً متاسفم برای خودم و برای مسئولینی که بین شهروندان به‌وضوح تبعیض قائل می‌شوند٬ متاسفم از این‌که حتماً باید این گرد و غبار به تهران برسد تا مسئولین اقدامی در جهت رفع آن کنند٬ آیا ما غیرتهرانی‌ها شهروندان درجه دوم (و یا درجه چندم) محسوب می‌شویم؟ آیا سلامتی ما برای مسئولین بی‌ارزش است که طی یک سال اخیر نسبت به این فاجعه‌ی زیست محیطی بی‌تفاوت (و در خوشبینانه‌ترین حالت٬ کم‌تفاوت) بودند؟ آیا خدای ناکرده ما باید همیشه منتظر بمانیم تا همان بلایای طبیعی که بر ما نازل می‌شود بر هم‌وطنان تهرانی‌مان نیز نازل شود٬ تا مسئولین به‌فکر چاره باشند؟

برای دیدن تصاویر در اندازه‌ی بزرگ‌تر بر روی آن‌ها کلیک کنید.
استفاده از این تصاویر برای سایت‌ها و روزنامه‌ها آزاد است.
این تصاویر با کیفیت بالاتر و اندازه‌ی بزرگ‌تر جهت استفاده در نشریات چاپی موجود هستند٬ برای دریافت آن‌ها با من تماس بگیرید (ایمیل من در ستون کناری وبلاگ موجود است).

 

دو ساعت پیش و در حالی که هوا کاملن صاف بود٬ به‌صورت ناگهانی گرد و غبار بسیار شدیدی وارد شهر شد به‌طوری‌که شعاع دید را تا زیر ۲ متر کاهش داد٬ البته نظیر این شرایط غیرعادی پریشب هم اتفاق افتاده بود. این اتفاق بسیار بسیار غیرعادی و ناگهانی بود.

در باب غیرعادی بودن شرایط همین‌قدر بس٬ که الان (۱۹ شهریور ۱۳۸۷) برای اولین بار در تاریخ٬ اهواز باران بارید! آن‌هم خیلی شدید و همراه با رعد و برق بسیار!

جل‌الخالق!

پی‌نوشت: طبق خبرهای رسیده٬ آب و برق مناطقی از اهواز تا پاسی از شب قطع بود٬ همچنین شاهدان عینی خبر از شکسته شدن چند درخت و افتادن آن‌ها بر روی ماشین‌ها دادند٬ البته این حوادث تلفات جانی نداشته است.

پی‌نوشت ۲: منظورم این بود که تاکنون سابقه نداشته در ۱۹ شهریور و کللن فصل تابستان در اهواز حتا یک قطره باران ببارد.

 

از دیروز (طبق روال چند ماه گذشته) هوای خوزستان غبارآلود بود٬ و ذرات گرد و غبار توی هوا پراکنده بودن٬ اما امروز هوا خیلی افتضاح شده و درواقع مقدار کمی هوا بین ذرات گرد و غبار پراکنده هست! و هر نفسی که فرو می‌رود کوتاه‌کننده‌ی حیات هست و شکنجه‌ی ذات.

اینجا هوا برای نفس کشیدن نیست.

این ذرات گرد و غبار با خودشون اورانیوم [استفاده شده در تسلیحات آمریکا] رو از عراق برای ما سوغات میارن که باعث به‌وجود اومدن مشکلات بهداشتی مثله افزایش سرطان٬ نازایی و ناقص‌زایی بانوان٬ مشکلات تنفسی حاد و… می‌شه٬ علاوه بر این٬ این ذرات گرد و غبار به‌دلیل گذر از مناطق جنگی حاوی مواد شیمیایی دوران جنگ هم هستن٬ همین چندروز پیش یکی از آشناهامون حالش بد شد و وقتی به بیمارستان مراجعه کرد دکترا بهش گفتن که بر اثر موادی که توی گرد و غبار چند ماهه‌ی اخیر وجود داشته شیمیایی شده و مثل یه جانباز شیمیایی باید تحت درمان‌های خاص قرار بگیره. دقت کنین که الان حدود ۲۰ سال از پایان جنگ می‌گذره و هنوز خاک اون مناطق تثبیت نشده!

اینجا هوا برای نفس کشیدن نیست.

توی این چند روز اورژانس‌های اهواز مملو از افرادی بود که به‌دلیل همین گردوغبار مسموم شده بودن٬ بیشتر این افراد رو هم کودکان خردسال تشکیل می‌دادن.

اینجا هوا برای نفس کشیدن نیست.

یکی از عکس‌های ناسا از فاجعه‌ی زیست محیطی اخیر

دلیل تمام این بدبختی‌ها و مشکلات هم نبود کمربند سبز در خوزستان هست٬ طرحی که چندین و چندسال هست که با وجود داشتن ردیف بودجه هنوز اجرایی نشده!
از گوشه و کنار دلایلی واسه اجرایی نشدن این طرح شنیده می‌شه که واقعن مسخره هستن٬ مثل نبود امنیت در استان و سواستفاده از مراتع جنگلی برای چال کردن اجساد(!) و… که اگه یه انسان عاقل فجایع به‌وجود اومده بر اثر این گرد و خاک رو با دلایل جلوگیری از اجرا شدن کمربند سبز مقایسه کنه می‌فهمه که این دلایل فقط مزخرفاتی هست که بعضیا می‌خوان به خورد ملت بدن تا اعتراضی صورت نگیره٬ باید دید این بودجه‌ی اختصاص یافته برای این امر کجاها خرج شده و به‌جیب مبارک کیا ریخته شده که مرگ و زنده‌گی چندین میلیون خوزستانی رو بازیچه‌ی منافع خودشون کردن.

ما خوزستانی‌ها در حال زنده‌به‌گور شدن هستیم.

آقای خامنه‌ای من اعلام خطر می‌کنم٬ اینجا هوا برای نفس کشیدن نیست!
آقای احمدی‌نژاد من اعلام خطر می‌کنم٬ اینجا هوا برای نفس کشیدن نیست!
ای تشخیص مصلحت٬ ای هیات دولت٬ ای استاندار٬ ای سازمان محیط زیست٬ ای مجلس٬ ای امنیت ملی٬ ای مقامات کشوری٬ ای مقامات لشکری٬ ای آقایان٬ من اعلام خطر می‌کنم٬ اینجا هوا برای نفس کشیدن نیست!

مردم ِ بدبخت ِ ثروتمند‌ترین استان ایران در حال زجرکُش شدن هستن٬ ما هوا برای نفس کشیدن نداریم.

ما خواستار اجرای طرح کمربند سبز به‌صورت ضربتی هستیم تا از وقوع یک فاجعه‌ی انسانی جلوگیری به‌عمل بیاد.

آیا فریادرسی هست؟

مرتبط:
تا فاجعه‌ی انسانی در خوزستان فاصله‌ای نمانده است
مردم خوزستان: ما هوا نداریم٬ پول نفت نخواستیم! – تاریخ و جغرافیا
امنیت، قاتل شهروندان خوزستان – مهدی محسنی
گرد و غبار در اهواز – سی و یک اسفند
کمک، اینجا چهار میلیون نفر هوا برای تنفس ندارند – زیرخط آی‌تی
ما انسانیم، هوا می‌خواهیم – کامیار ندیمی
خوزستان در خطر است! – نسخه‌ی هفدهم
چهلمین حمله‌ی توفان‌های شن به خاکریز دلیران خوزستانی! – محمد درویش

گرد و غبار در بندر خرمشهر – عکس‌های خبرگزاری فارس
خوزستان پنجشنبه تعطیل شد – خبرگزاری خوزنیوز
غبار سرخ خوزستان را فرا گرفت – خبرگزاری خوزنیوز
گرد و خاک شدید زندگی مردم خوزستان را مختل کرد – خبرگزاری خوزنیوز
سلامت چهار میلیون خوزستانی در خطر – خبرگزاری خوزنیوز
به دلیل شرایط بد هوا در خوزستان ، پروازهای فرودگاه اهواز لغو شد – خبرگزاری فارس
حمله شن‌های عربستان و آسمان قرمز کویت و آبادان – بازتاب

 

خیلی مسخره‌ست!

من می‌خواستم توی این انتخابات شرکت کنم اما اهواز اصلن کاندیدای اصلاح‌طلب نداره!
البته اعتماد ملی و کارگزاران چند نفری رو معرفی کردن٬ اما خب من هیچ‌کدوم از این دو تا حزب رو به‌عنوان اصلاح‌طلب قبول ندارم که بخوام برم بهشون رای بدم.

مثلن یکی از کاندیدهایی که کارگزاران معرفی کرده٬ توی لیست جبهه متحد اصولگرا هم هست! تو خود حدیث مفصل بخوان…

خلاصه اینکه امسال هم کمافی‌السابق در انتخابات شرکت نمی‌کنم.

پی‌نوشت: البته از بقیه دوستانی که ائتلاف اصلاح‌طلبان (یاران خاتمی) توی شهرشون لیست داده٬ تقاضا دارم که به یاران خاتمی رای بدن٬ چون هرچی باشه کاچی به از هیچی!

 

■ هوا خیلی سرد شده ها!
□ نه بابا٬ کجاش سرده؟ خوبه!
■ کا٬ برا ما بچه‌ها اهواز٬ هوای زیر ۲۰ درجه٬ Ice Age محسوب می‌شه!

 

امروز ۲۹ آبان‌ماه ۱۳۸۶

اهواز هوا شرجی بود.
دوباره کولرگازی روشن کردیم.

 

امروز ۱۹ آبان‌ماه ۱۳۸۶

…و ما هنوز کولر گازی روشن می‌کنیم!

 

امروز با آغاز سهمیه‌بندی بنزین تمامی کرایه‌ها افزایش ۱۰۰٪ داشتن. حتا در برخی مسیرها که کرایه‌های بالا داشتن، کرایه بیش از سه برابر شده بود (مثلن: کرایه تا نیروگاه رامین قبلن ۱۵۰۰ تومن بود که الان شده ۵۰۰۰ تومن!)
علاوه بر دوبرابر شدن کرایه‌ها، نبود (یا کمبود بیش از حد) تاکسی و ماشین مسافربر به‌شدت محسوس بود، از این رو امروز اکثر مردم برای رسیدن به مقصدشون با مشکل مواجه بودن.
اخبار غیررسمی نیز از تخریب جایگاه پمپ بنزین کوت‌عبدالله به‌دست مردم عصبانی حکایت داره.

علاوه بر تمامی مشکلات بالا، اهواز، پنجمین کلان‌شهر ایران، تنها و تنها دو جایگاه سوخت گاز داره، که با اعلام سهمیه‌بندی بنزین، جایگاه‌های گاز نیز به‌شدت شلوغ شدن، به‌طوری که امروز برای دریافت گاز باید حداقل یک ساعت توی صف به‌انتظار می‌نشستین.

اینجا اهواز، گزارشگر: گناهکار

 

امروز صبح حدود ۳۰~۴۰ نفر از کارگران شهرداری منطقه ۴ برای رساندن اعتراض خود به نگرفتن حقوق ۴ ماهه اخیر، مقابل مرکز اداری این شهرداری واقع در اتوبان گلستان اهواز دست به تجمعی آرام زدند.
حضور یک الگانس نیروی انتظامی در محل مشهود بود.

من حدود ساعت ۱۱ از اونجا رد شدم، نمی‌دونم تا کی اونجا بودن و آخرش چی شد!

 

ساعاتی پیش اخبار ساعت ۱۱ خوزستان مصاحبه‌هایی رو با عشایر بختیاری نشون می‌داد که در کل منظورش این بود که مردم بیاین توی انتخابات شرکت کنین!

اما چند نکته جالب توجه توی این گزارش بود که لازم دیدم ذکر کنم:

۱- همه‌ی کساییکه به عنوان عشایر نشون می‌داد با لباس کامل محلی (چوخه، شلوار دبیت، کلاه) بودن، در صورتیکه اونایی که اطلاعات مختصری از عشایر بختیاری دارن می‌دونن که دیگه حتا توی عشایر هم مردم همیشه لباس کامل تنشون نمی‌کنن، فقط شلوار دبیت هست که همیشه استفاده می‌شه و چوخه بیشتر برای مراسم شادمانی یا سوگواری برای رسمیت بخشیدن به مراسم استفاده می‌شه!

۲- روی دوش همه‌ی مردایی که نشون می‌داد یه تفنگ برنو بود!! دروغه آقا دروغه! به‌خدا دیگه هیچ بنی‌بشری حتا توی عشایر، روزای عادی که داره توی محوطه‌ی ایل (مال) راه می‌ره تنفگ رو دوشش نمی‌زاره! الان بیشتر تفنگ رو وقتی استفاده می‌کنن که می‌خوان شب به‌جایی برن برای محافظت در برابر حیوونای وحشی، نه دیگه توی روز روشن برنو بزارن رو دوششون عین دیوونه‌ها جلوی چادر رژه برن!

۳- خانم‌هایی که باهاشون مصاحبه می‌شد صورت سفید و لهجه‌ی فارسی تهرانی (!) داشتن، در صورتی که زنای عشایری چون همش باید زیر آفتاب کار کنن و پوستشون با سرما و گرما و هزار جور مکافات دیگه در تماسه معمولن صورت‌هایی آفتاب‌سوخته دارن. لهجه‌شون هم تهرانی نیست!!

۴- مطرح شد که ایل همیشه جمع می‌شه و یکی رو به عنوان بزرگ انتخاب می‌کنه و توی همه‌ی امور باهاش مشورت می‌کنه، اما بدونین بزرگ ایل خود به‌خود معلومه و هیچ‌وقت مردم نمی‌شینن یکی رو انتخاب کنن، معمولن فردی که از نظر سنی از همه بزرگتره رو به‌عنوان ریش‌سفید یا خان یا… مردم قبول دارن، تازه اگه مثلن بین دو نفر هم‌سن برای ریش‌سفید بودن اختلاف‌نظر بود نهایتن ۵،۶ نفر از مردای بزرگ ایل می‌شینن و یکی رو انتخاب می‌کنن و مردم عادی هیچ‌نقشی توی این انتخاب ندارن و دیگه برای انتخابش نیازی به رای‌گیری و ستاد برگزاری انتخابات و رای تجدیدنظر و… نیست!!!

۵- چند نفر از افرادی که باهاشون مصاحبه شد چفیه دور گردنشون بود! جل‌الخالق!! عشایر و چفیه و چوخه و کلاه و شلوار دبیت!!!!؟

۶- آخر این گزارش موسیقی محلی پخش شد! ای خدا هنوز یادمون نرفته تو دهه‌ی ۶۰ چه عروسی‌هایی رو به خاطر همین موسیقی کاملن محلی ریختن و خراب کردن! چه‌قدر این تُشمال‌های* بدبخت رو آواره کردن و ساز و دهلشون رو شیکستن و پاره کردن… حالا چی‌شده که یهو تُشمال اینقدر محبوب شده که توی اخبار هم ازش استفاده می‌شه؟!

همیشه موقع انتخابات یا مواقع دیگه‌ای که نیاز به حضور بیشتر مردم هست شاهد اینجور برنامه‌ها برای تحریک احساسات قومی مردم و در واقع استفاده ابزاری از تعصبات قومی هستیم.

حالا باید ببینیم برای تحریک اعراب خوزستان برای شرکت توی انتخابات از چه راهی وارد می‌شن! در صورتی‌که حدود ۹۰٪ اعرابی که کاندید شده بودن رو در صلاحیت کردن!
جالب اینجاست که تموم اعضای حال حاضر شورای شهر اهواز که همه‌گی عرب بودن رو هم رد صلاحیت کردن!! (البته به‌جز دو نفری که اصلن کاندید نشدن واسه این دوره)

*به نوازندگان موسیقی محلی بختیاری تُشمال می‌گن، موسیقی محلی بختیاری رو با دو ساز سرنا (یا کرنا) + دهل می‌نوازن.

پی‌نوشت: دوستی توی نظرات به موضوع جالبی اشاره کرد که من یادم رفته بود، زنای بختیاری موهای خودشون رو می‌بافن و از کنار روسری‌شون بیرون می‌ندازن، تا اونجاییکه من دیدم بختیاری تنها قومیه که اصالتن به زن‌ها این اجازه رو می‌ده از موهاشون به‌عنوان یه زینت استفاده کنن!
به همین خاطر همیشه توی مصاحبه‌هایی که با زن‌های بختیاری میشه مجبورن که نوع پوشش سرشون رو عوض کنن و به‌قول معروف یا حجاب کامل جلوی دوربین بیان!