با توجه به این‌که نوشته‌ی قبلی پتانسیل بالایی داشت برای سوءاستفاده‌ی جریانات معلوم‌الحال علیه افرادی که شامل اون نوشته‌ی من نمی‌شدن و مخاطب اون نبودن٬ یعنی فعالان واقعی حقوق زنان و برابری‌خواهان؛ ترجیح دادم حذف‌ش کنم تا توی یه موقعیت بهتر٬ شاید با ادبیاتی متفاوت‌تر٬ دوباره منتشرش کنم.

 

یه نفر بود که می‌گفت اگه اخراجی‌ها از تلویزیون پخش بشه خودسوزی می‌کنه٬ خب٬ اخراجی‌ها که پخش شد٬ نفهمیدیم آخر خودشو سوزوند یا نه؟

 

تصاویر زیر متعلق به سرویس نقشه‌ی زمین گوگل (Google Earth) هستند که در آنها جزایر سه‌گانه‌ی ایرانی٬ «اشغال‌شده توسط ایران» ذکر شده‌اند.

 

تقارن شب یلدا و شب جمعه بر همه‌ی هموطنان خجسته باد!

پی‌نوشت: شب دراز است و قلندر بیدار!!!

 

عید فطر رو به همه‌ی هموطنای عربم تبریک می‌گم و امیدوارم توی تمام مراحل زندگیشون موفق باشن.

توی خوزستان عید فطر به «عید عرب‌ها» معروفه و اعراب ایرانی توی این روز لباس نو می‌پوشن، به دید و بازدید می‌پردازن و عیدی می‌دن و عیدی می‌گیرن و خلاصه کلی جنب و جوش توی شهر به راه می‌افته.

اما عید عرب‌های امسال با سال‌های قبل یه فرق خیلی بزرگ می‌کنه! امسال ۴ روز پشت سر هم تعطیله و عرب‌های ایران می‌تونن مفصل به مهمانی برن و شاد باشن و صفا کنن!
یادمه پارسال می‌گفتن استانداری می‌خواد واسه عید عربا دو روز تعطیل کنه که اعراب وقت بیشتری واسه مراسم عیدشون داشته باشن اما مقدور نشد و به‌جاش امسال تعطیلی‌ها رو دوبل حساب کردن و سرهم شد ۴ روز!

خلاصه جای ما هم خوشحالی کنین، عیدکم مبروک و امیدوارم همه‌ی روزاتون عید باشه :)

تبریکات ویژه به رفقای عزیزم: مسعود همسایه، رویا هویت، شادی دردونه و عصیان.

یادمون باشه، اعراب خوزستان پاره‌ی تن ایرانند.

 

دیروز این پست رو که نوشتم اشتباهی قسمت محافظت شده‌ش رو فعال کردم طوری که واسه خوندن پست باید پسورد وارد کرد :))
خلاصه اشتباه شده بود، پویا متذکر شد، ما هم متنبه شدیم!

 

خیلی وقته حوصله‌ی نوشتن ندارم٬ اینم اولین پستمه که آنلاین می‌نویسم!
تقریبن از اواخر بهار انگیزه‌ای برا نوشتن نداشتم٬ دیگه انگار واسم نوشتن اهمیتی نداره٬ البته نه فقط نوشتن٬ خیلی چیزا واسم بی‌اهمیت شدن٬ تا کی بی‌خودی دور خودمون بدویم و چیزایی رو که می‌دونیم به همدیگه بگیم.
تصور من از وبلاگ نوشتن چیز دیگه‌ای بود٬ اوایل فکر می‌کردم وبلاگ کم‌تاثیره٬ الان به این نتیجه رسیدم که وبلاگ بی‌تاثیره!
اما چه کنیم از سر عادت می‌نویسیم که نوشته باشیم٬ درست رسیدم به این حرف خودم!
این پست رو هم همینطوری گذاشتم که گذاشته باشم! واسه همین هم پینگ نکردم.

 

اکبر محمدی از دانشجویانی که در جریان حوادث کوی دانشگاه تهران بازداشت و ابتدا به حکم اعدام و سپس به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شده بود، یکشنبه شب، هشتم مرداد ماه بر اثر اعتصاب غذا در زندان اوین درگذشت.

او جوان بود و من نیز، اما ببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجا، از خودم بدم میاد، همیشه زنده‌کُش و مرده‌پرست.
پرواز اکبر محمدی به ابدیت نشون داد که ۱۸ تیر هیچگاه تموم نمی‌شه.

به شب‌نشینی خرچنگ‌های مردابی
چگونه رقص کند ماهی زلال‌پرست؟

رسیده‌ها چه غریب و نچیده می‌افتند
به‌پای هرزه‌علف‌های باغ کال‌پرست

مرتبط:
برای اکبر محمدی – منتقد
یکی بود٬ یکی نبود – جمهور
چگونه نگران نباشیم – جمهور
از زهرا کاظمی تا اکبر محمدی – حنیف
اطلاعیه دفترتحکیم وحدت در محکومیت درکذشت اکبر محمدی در زندان اوین – ادوار نیوز
عبدالله مومنی: حکم اولیه اعدام برای اکبر محمدی را بعد از ۷ سال اجرا کردند – ادوار نیوز
رفتنش سخت بود ولی رفت – الهه‌مهر

 

چند روز دیگه امتحانا شروع میشه، هیچی هم نخوندم!

ما فقط شبای امتحان یادمون میاد دانشجوییم :)

باید مدتی نباشم تا که پُر شه کم و کاست…

 

رو اون پست قبلی ملت خیلی شاکی شده بودن، خودمم حس کردم دیگه زیادی مته رو خشخاشه، ورش داشتم، به همین راحتی :)