به امید روزهای خوب…

شنبه ۲۹ اسفند ۱۳۸۸ @ ۱۹:۱۰

بهار٬ تنها یک فصل نیست
بهار قابله‌ای‌ست
برای جامعه‌ی آبستن ِ ما
که به‌دنیا خواهد آورد
پس از نـُه ماه
نوزاد ِ امید را.

امیدوار باشیم.

زمان در گذر زمان

دوشنبه ۱۱ آبان ۱۳۸۸ @ ۰۲:۰۷

به‌راحتی می‌گوییم «دوره ناصرالدین شاه» و می‌گذریم٬ در حالی که در همین عبارت‌ه سه کلمه‌ای٬ ۵۰ سال بدبختی‌ه مردم نهفته است.

دروغ سیزده

پنجشنبه ۱۳ فروردین ۱۳۸۸ @ ۲۳:۴۲

«دروغ سیزده» برای ملتی‌ست که در دیگر روزها راست بگویند٬ نه برای ما.

لقمه

سه شنبه ۲۷ اسفند ۱۳۸۷ @ ۱۰:۱۶

قبلن خیلیا دنبال لقمه‌ی آماده بودن٬ اما الان خیلیا دنبال این هستن که شما لقمه رو واسه‌شون آماده کنی٬ بجوی٬ هضم‌ش کنی و در نهایت اون رو در انتهای روده‌شون قرار بدی تا خودشون فقط مرحله‌ی آخر کار رو انجام بدن!

تهاجم و تحجر فرهنگی

یکشنبه ۱۷ آذر ۱۳۸۷ @ ۰۰:۱۶

تهاجم و تحجر فرهنگی٬ هر دو به‌یک اندازه برای یک جامعه مضر هستن٬ متاسفانه ما فقط می‌خواستیم جلوی تهاجم رو بگیریم٬ که نتونستیم٬ چون جایگزینی براش نداشتیم. حالا جامعه‌ی ما محصول مشترک تهاجم و تحجر فرهنگی هست.

چه باید کرد؟

ذلّت

پنجشنبه ۷ آذر ۱۳۸۷ @ ۰۳:۴۵

در دایره‌ی ذلّت٬ ما نقطه‌ی پرگاریم
از کثرت عیش و نوش٬ ماییم که می‌نالیم
هر دم به دمی گوییم٬ الله به‌همراهت
واندر پس این چهره٬ افسوس که کفتاریم
هر آن جهتی گیریم٬ در وادی اندیشه
در ارتش ِ حزب ِ باد٬ ماها همه سرداریم
با من به‌سخن بنشین٬ گر حال سخن داری
ما بی‌سخنان این‌جا٬ هیهات چه بسیاریم
گر هم سخنی گوییم، گاه از سر دلسوزی
بی‌حاشیه می‌بازیم، ماییم که بر داریم
فکری ندَوَد در سر٬ جز وقت گرفتاری
در محکمه‌ی افکار٬ محکوم به سیگاریم
گفتم که تبارت چیست٬ گفتا پسر ِ وقت‌م
نرخش چه به‌روز و سهل٬ نانی که به‌دست آریم
ما یقّه‌ی خود چاکیم٬ در موج ِ شعار و شور
در وقت عمل اما٬ هم‌چون لش ِ مرداریم
داعیه‌ی اصلاحُ٬ تغییر ِ جهان داریم
در خلوت و تنهایی٬ با خویش گرفتاریم
تنبور به‌دستان را٬ گیریم به استهزا
در پوچی ِ اندیشه٬ چون دست به گیتاریم
در نهی حرم‌خانه٬ نطق آتشین رانیم
در منزل ِ خویش اما٬ ناصر شَه ِ قاجاریم
چیزی که ندیده‌ایم٬ از تمدن و فرهنگ
از برای این میهن٬ هم‌چون شر ِ تاتاریم
گـَه حامی اخلاقیم٬ گـَه نافی احکامیم
گـَه سنگ‌صبور هستیم٬ گـَه ناطق ِ اسراریم
از من بــِشِنو ای دوست٬ در محضر این حضار
در محضر آن حاضر٬ مغضوب و گنهکاریم

با تشکر از فواد به‌خاطر مشاوره.

برچسب‌ها

هدف یا وسیله

سه شنبه ۳۰ مهر ۱۳۸۷ @ ۱۹:۰۱

از نظر من هدف باید «آرامش» باشه٬ «س‍‌‍کـس» وسیله‌ست.

مشکل از اون‌جایی شروع می‌شه که «س‍‌‍کـس» هدف قرار می‌گیره.

پی‌نوشت: وای به‌حال اونایی که ازدواجشون با این هدف باشه.

بالا و پایین

چهارشنبه ۳۰ مرداد ۱۳۸۷ @ ۰۶:۰۶

تجربه ثابت کرده٬ اونایی که از نعمت بالا (ریخت و قیافه) محروم هستن٬ از نعمت پایین (…) مایه می‌ذارن٬ و هر چه این مایه گذاشتن از پایین٬ بیشتر باشه٬ به‌همون اندازه کسرنعمت بالا نمایان می‌شه.

پی‌نوشت: این مایه گذاشتن از پایین٬ می‌تونه تو نوشته‌های وبلاگ‌هاشون هم متبلور بشه!

بی‌تفاوت نه٬ ناآگاه!

شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۸۷ @ ۰۲:۳۹

«بی‌تفاوتی» یعنی چه؟

«بی‌تفاوت بودن» در مواقعی کاربرد داره که فردی [یا جامعه‌ای] نسبت به چیزی آگاه باشه و به‌صورت تعمدی خودش رو به ناآگاهی بزنه و واکنشی در برابر اون انجام نده. برای مثال آقای تاج‌زاده نمونه‌ی بارز یه آدم بی‌تفاوت نسبت به ظلم هست. (برای اطلاع بیشتر از بی‌مسئولیتی آقای تاج‌زاده نسبت به جامعه این مطلب را مطالعه کنید.)

آیا جامعه‌ی ما بی‌تفاوته؟

جامعه‌ی ما اصلن جامعه‌ی آگاهی نیست که بخواد نسبت به اون «آگاهی»٬ بی‌تفاوت باشه٬ بلکه جامعه ناآگاه هست و از جامعه‌ی ناآگاه هم نباید انتظار واکنش داشت٬ چون اصلن کنشی رو درک نمی‌کنه که بخواد واکنش نشون بده. تا وقتی جریان‌هایی از داخل و خارج [هر کدوم به نوعی] تمام تلاششون رو می‌کنن که مردم رو ناآگاه بار بیارن نباید انتظاری بیشتر از این داشت.

مردم ما نشون دادن هرجایی که آگاه بشن می‌تونن واکنش مناسب رو نشون بدن و تصمیمات درستی بگیرن٬ مثال معاصر اون می‌تونه دوم خرداد باشه. [هر چند بعدها معلوم شد که دوم خرداد هم سرابی بیش نبوده!]

در مورد این موضوع می‌شه ساعت‌ها بحث کرد اما متاسفانه من حوصله‌ی زیاد حرف زدن ندارم.

در همین زمینه:
چقدر باید نگران بی‌تفاوتی در جامعه باشیم؟ – بر ساحل سلامت


نوشته‌های این بلاگ کپی‌راست داره!

در جستجوی مرزهای انسانیت

از دیگران

ما نمی‌توانیم با خشونت مخالفت کنیم٬ مگر آن‌که عملاً از آن امتناع ورزیم؛ ما سلاحی جز «حقیقت» و «ایمان» نداریم.

لخ والسا

درباره‌ی نگارنده

مباحث مورد علاقه‌م بیشتر تو مایه‌های جامعه‌شناسی و فرهنگ هست. از سیاست [چون با دروغ آمیخته‌ست] خوشم نمیاد.
هرگز از این نمی‌ترسم که نوشته‌های الانم با گذشته‌ها تناقض داشته باشه٬ آدم‌ها عوض می‌شن٬ اگه تناقضی توی نوشته‌هام دیدین٬ نوشته‌ی جدیدتر رو طرز فکر فعلی‌م بدونبن.
در مورد اینکه چرا گناهکار رو انتخاب کردم هم اینجا نوشتم: چرا گناهکار؟

تماس

Gonahkarblog روی Gmail

جستجو


بایگانی

خبرنامه

برای عضویت در خبرنامه و دریافت مطالب وبلاگ٬ ایمیل خود را وارد کنید.

لینک‌ها

گزیر - جمهور - یک پزشک - شب تار - Dizzy Rocker - نیک آهنگ - راز سر به‌مهر - خواب بزرگ - پاپيون - شوالیه‌ای با شنل سرمه‌ای نقش‌شده با نشان طلاکوب شیر - فارس تک - داریوش کبیر - بلاگ‌نوشت - کیبرد آزاد - امشاسپندان - آشوب - راه من - الوان وب - من بچه ملا ۲۵ سال دارم - روبو - زمستان است - نقطه ته خط - کارپه دیم - ماني آنلاين - شادی شاعرانه - پابرهنه برخط - ندای امروز - کودن با استعداد - امشاسپند - زاپاس - بی‌اجازه کوچیکترا نه - هویت - دختری از تبار ماه هفت - Corelist - رسانه - itLine - امروز ما - لحظه - میم‌نون - مسافر - هادی فرنود - آخرین پدرخوانده - حرف حساب - شیدا - سی و یک اسفند - روزها - تلایه - نیما دارابی - دست‌نوشته‌های یک دردگرفته - متتی - از اهالی امروز - کویرزاد - شاهو توفانی - وحید - دلکوک - چرا من نه - امیدانه‌های امید - پژ - سمن آیین - پژواک - فانوس آزاد - بدون نوشابه بدون سس - نگاه گمنام - آشوک - عصر نوشتن - فارسی موبایل - مطرود - میهن دانلود - بلاگ‌لیست - من بدون سانسور - دخترو - مشتاقی - نودهشتیا -