برای خلاص شدن از دست هرزنامه‌هایی که از سایت «یاری» واستون میاد٬ توی جیمیل مراحل زیر رو دنبال کنین:

۱- به قسمت Setting بروید (گوشه‌ی بالا دست راست)
۲- حالا Filters
۳- تشریف ببرین پایینه صفحه و Create a new filter رو بزنین
۴- در قسمت Subject این عبارت رو بنویسین: sent you a Friend Request on Yaari و دکمه‌ی Next Step رو فشار بدین
۵- تیک Delete it رو بزنین و بعدش هم دکمه‌ی Create Filter رو فشار بدین و از جهان ِ بدون «یاری» لذت ببرین!

آخیش٬ راحت شدم!

 

ابتدا آپاچی رو متوقف (stop) کنین.

فایل پیکربندی آپاچی (https.conf) رو باز کنین و توش دنبال این خطوط به‌صورت جداگونه بگردین و با چیزی که زیرشون نوشتم جایگزینشون کنین:

#LoadModule rewrite_module modules/mod_rewrite.so

جایگزین شود با:

LoadModule rewrite_module modules/mod_rewrite.so

این خط:

#AddModule mod_rewrite.c

جایگزین شود با:

AddModule mod_rewrite.c

این خط:

AccessFileName .htaccess

جایگزین شود با:

AccessFileName ht.access

این خط:

<Files ~ "^\.ht">

جایگزین شود با:

<Files ~ "^ht\.">

هرجا این خط زیر رو دیدن:

AllowOverride None

جایگزین کنین با:

AllowOverride All

حالا شما می‌تونین از امکانات htaccess. توی آپاچی تحت ویندوز استفاده کنین٬ فقط به‌جای htaccess. باید اسم فایلتون ht.access باشه.

پی‌نوشت: فکر کنم توضیح واضحات باشه که بخوام بگم باید بعد از اتمام این مراحل آپاچی رو start کنین٬ ولی خب مجبوریم بعضی وختا توضیحاتی بر واضحات برانیم!

 

بهتره از این به بعد به‌جای Feed از برگردان فارسیش یعنی «خوراک» استفاده کنیم.

دلایل:

۱. Feed در زبان انگلیسی دقیقن معنی خوراک می‌ده٬ یعنی اگه به یه نفر انگلیسی‌زبان که نمی‌دونه اینترنت و وبلاگ و اینا چیه بگیم ٬Feed فورن ذهنش به سمت خوراک و غذا و این چیزا می‌ره٬دقیقن مثه اینکه به یه نفر فارسی‌زبون که نمی‌دونه «خوراک» چیه بگیم خوراک!

۲. من ایمان دارم که feed هنوز توی کاربران اینترنت ما جا نیفتاده! صد البته منظور من تمامی کاربران اینترنت هستن و نه خواننده‌های وبلاگ‌های تخصصی٬ پس از نظر جاافتاده‌گی مشکلی نداریم و بهتره از جاافتادن یه کلمه‌ی بیگانه تو زبونمون جلوگیری کنیم.

۳. پسر مریخی توی انجمن وردپرس فارسی مختصر توضیحی نوشته که حجت رو تمام می‌کنه:

Feed در هر شکل و مفهومی به معنای یه چیز آماده به کار می‌ره. یعنی چیزی که آماده شده باشه و داده باشن دست شما که میل بفرمایید! بدون هیچ زحمتی. مثلا در مورد غذا به معنای غذایی به کار میره که شما زحمتی توی به‌دست‌آوردنش نکشیده باشید. برای مثال حتماً شنیدید که می‌گن فلان چیز «گلابیه»! گلابی چیزیه که خوردنش خیلی راحته. حالا Feed هم همینطوره. یعنی اطلاعاتی که شما برای بدست‌آوردنشون مجبور نیستید وارد سایت‌های متخلف بشید و زحمت زیادی بکشید. بلکه برای شما آماده شده.

قضیه‌ی خوراک هم همینه. شاید شنیده باشید میگن: «فلان‌چیز خوراکه» یا «خوراک خودمه». دقیقا همون مفهوم رو می‌رسونه. یعنی مثل آب‌خوردن آسونه.

۴. مثلن از این به بعد به FeedBurner هم می‌گیم خوراک‌پز!

پی‌نوشت:

Feed Reader = خوراک‌خوان

چرا خوراک‌خوان؟ چون «خوان» علاوه بر اینکه بر «خواندن» دلالت داره٬ در فارسی به معنی «سفره» هم هست٬ «خوراک‌خوان» یعنی سفره‌ای که در اون خوراک‌های خوشمزه‌ای واسه شما آماده شده تا شما میل کنین :)

مرتبط:
خوراک — ویکی‌پدیای فارسی

 

این تیکه‌کلام توییتر (?What are you doing) و سایت‌های مشابه رو وقتی می‌بینم یاد نظیر شنبه می‌افتم که می‌گه: «چَکّار می‌کِنی؟»

 

خب٬ بعد از حدود نمی‌دونم چند ماه که قالب اولیه رو اصلاح کرده بودم٬ باز هم هوس اصلاحات به‌سرم زد و اون قالب اصلاح شده رو هم اصلاح کردم! (کنترل+F5 لطفن)

من اصولن اعتقاد دارم آدمی (و همچنین جامعه‌ای) که خودش رو مرتبن اصلاح نکنه٬ مُرده!

یه سری از اصلاحاتی که روی این قالب انجام شد عبارتند از:

۱- تغییر آژاکس فریم‌ورک قسمت نظرات از Prototype به jQuery که خیلی وقت بود می‌خواستم انجامش بدم و بلخره فراخی رو کنار گذاشتم و درستش کردم. هم سرعتش بالاتر رفته هم شکیل‌تر شده به‌نظره خودم. (تست کنین)

۲- قالب خوده نظرات هم عوض شدن و یکمی جینگول‌تر شدن.

۳- هماهنگی قالب وبلاگ با ویدجت (البته نه خوده وردپرس ویدجت٬ بلکه sbm)

۴- فیدهامو بردم روی فیدبارنر و یه فید هم ساختم فقط واسه مطالب (تقدیم به شاهین و همه‌ی ۷۰۰ دامنه‌ی اینترنتی‌اش!)

۵- قالب بیش از پیش با موتورهای جستجو رفیق شده!

۶- استفاده از افزونه‌ی وردپرس فارسی

۷- از بلاگرولینگ دل کندم و به آغوش گرم مدیر لینک‌های وردپرس پیوستم (اگه کسی لینکش حذف شده٬ خبرم کنه تا دوباره اضافه‌ش کنم)

۸- امکان دریافت مطالب با ایمیل با کمک فیدبارنر

۹- استفاده از lastRSS به‌جای MagpieRSS برای خوندن فیدها

۱۰- هماهنگی کامل قالب با مرورگرهای روی بورس اعم از فایرفاکس (ع)٬ اینترنت اکسپلورر ۶ و ۷ (لعنت‌الله)٬ اُپرا و سافاری (ویندوز)

۱۱- اضافه شدنه قسمت «درباره‌ی خودم»!! خودمم کلی عوض شدم :)

۱۲- یه سری هم امکانات آژاکس واسه مدیر اضافه کردم٬ مثه ویرایش درجای نظرات و این حرفا…

۱۳- این گزینه صرفن جهت رسیدن به نحسی ۱۳ بود!

 

امیر یعقوبـعلی از اعضای کمپین ۱۰۰۰۰۰۰ امضا که چند وقت پیش توی پارک ملت (فک کنم) هنگام امضا گرفتن از ملت برای کمپین بازداشت شده بود٬ آزاد شد.

البته من ایشون رو نمی‌شناسم٬ اما پریشب٬ یعنی یه شب قبل از اینکه امیر یعقوبـعلی آزاد بشه٬ بعد از تقریبن ۱۳۰ سال به توییتر سری زدم تا ببینم دنیا دست کیه٬ که به چیز جالبی رسیدم٬ صفحه‌ی توییتر امیر یعقوبـعلی که تا حالا ندیده بودمش و هیشکی هم بهش اشاره‌ای نکرده بود٬ امیر همچنین روی جایکو هم یه اکانت داره.

خلاصه واسه خودم جالب بود٬ گفتم به شما هم بگم!

 

مدیر پایگاه خبری وب‌سایت‌های ایرانی (وبنا)، در وبلاگشون در مطلبی تحت عنوان «وبلاگی‌ها بلای جان سایتی‌ها» نوشتن:

من همیشه وبلاگ‌نویس‌های عزیز را یک مشکل برای توسعه دنیای مجازی می‌دانم

اول اینکه، دوست عزیز می‌شه بگی خودت الان داری چیکار می‌کنی؟ مگه وبلاگ نمی‌نویسی؟!

حالا دلایلش رو واسه حرف بی‌ربطی که زده ببینین:

این فرد در مورد پیشنهاد دکتر مزیدی مبنی بر تغییر نام (یا دامنه) سایت می‌گه که:

دوست من سایت وبلاگ نیست که شما امروز از نام آن خسته شوید و به دنبال یک نام دیگر بروید.

منم باید جواب بدم، دوست من، تغییر دامنه (یا حتا اسم) سایت، یک امر بسیار ساده است (علی‌الخصوص در زمانی که سایت در مرحله‌ی آزمایشی قرار داره)، و به‌راحتی قابل انجامه، مشکل اصلی اینجاست که شما هنوز نمی‌دونین فرق بین وبلاگ و وب‌سایت تنها در محتوا و نوع کاربری هست و نه در روند تغییرنام و…
همونطور که گوگل، دامنه Gmail رو عوض کرد یا خیلی از سایت‌های دیگه…
همین چند روز پیش، ادوبی اسم پروژه‌ی جدید خودش Apollo رو به AIR تغییر داد، نه زمین به آسمون اومد و نه بلعکس!!

البته می‌دونم دامنه‌های بپرس.کام و .آی‌آر قبلن ثبت شدن٬ بحث من سر موضوع حرف دوست عزیزمون بود :)

همچنین در فضل‌پراکنی بعدی می‌فرمایند:

البته این را هم باید یاد آور شوم که در خصوص طراحی سایت به این شکل نیست که مانند وبلاگ یک componnent را از یک سایت گرفت و در وبلاگ قرار داد و بلافاصله نتیجه را مشاهده کرد.

ابتدا باید تصحیح کنم که «component» درسته، و نه «componnent» که شما نوشتین! از شما که مدیر سایت آموزش زبان انگلیسی هستین همچین چیزی بعیده :)
در مورد نحوه‌ی طراحی سایت‌ها هم باید بگم که، من حدود ۵-۶ سالی می‌شه با اجازه‌ی بزرگترا تو کار طراحی سایت و این‌جور کارا هستم، تا حالا ندیدم کسی کامپوننت بگیره بذاره توی بلاگش!

اصلن ندیدم این اصطلاح رو کسی واسه برنامه‌نویسی و طراحی تحت وب استفاده کنه (البته شاید اونایی که Asp.NET کار می‌کنن به‌خاطر محیط ویژوال استودیو از این اصطلاح بعضن استفاده کنن٬ ولی در کل اصلن مرسوم نیست)

نکته‌ی بعدی اینکه، تغییر ظاهر سایت همون تغییر دادنه چهار خط کد هست که به‌راحتی امکان‌پذیره و هیچ فرقی با تغییر دادن شکل و شمایل وبلاگ نداره، ایراد کار اینجاست که شما اصلن اطلاعاتی در مورد علم طراحی سایت ندارین وگرنه می‌دونستین طراحی یه سایت و یه وبلاگ با هم از نظر مراحل فنی هیچ فرقی نداره و فقط با توجه به شیوه‌ی کاربری، جزییات کار در سیاست‌گذاری طراحی و برنامه‌نویسی فرق می‌کنه.

و در اظهارنظر فاجعه‌آمیز آخر، این دوست عزیز در واقع تیر خلاص رو به مغز خودشون شلیک کردن:

به تمام وبلاگ نویس های عزیز هم پیشنهاد می کنم تا زمانی که یک سایت در حالت آزمایشی یا beta است. در مورد آن نظر و پیشنهاد ندهند. اجازه بدهید که سایت وارد فعالیت اصلی خود شود و سپس موارد را مورد نقد و بررسی قرار دهید.

با گفتن این جمله قصار، دوست عزیز ما در واقع عدم آشنایی خودشون رو با کل علوم کامپیوتری و مخصوصن برنامه‌نویسی به طرز مفتضحانه‌ای در معرض نمایش عموم گذاشتن!
ایشون هنوز نمی‌دونن که فلسفه‌ی وجود نسخه‌های «بتا» و «نامزد انتشار»، در واقع تست برنامه (یا در اینجا، سایت) توسط افرادی به‌جز نویسنده‌ی اونه، تا ایراداتش معلوم بشه و در طی این مراحل با برطرف شدن ایرادات، برنامه برای نسخه‌ی نهایی و انتشار و استفاده‌ی عمومی به حداقل ایرادات رسیده باشه.

واقعن باعث سرافکنده‌گی جامع اینترنی ایرانه که همچین فردی، بدون داشتن ذره‌ای اطلاعات، مدیر(!!!) پایگاه خبری وب‌سایت‌های اینترنتی ایرانی (!!!) باشه!

مگه مجبورین در مورد چیزایی که نمی‌دونین حرف بزنین؟

من به‌نوبه‌ی خودم٬ از همه‌ی شما برنامه‌نویسان و طراحان محترم عذرخواهی می‌کنم. واقعن من شرمنده‌ام.

 

ساختن آنلاین قالب برای وبلاگهای وردپرس فقط در چند کلیک ساده!

برای ساختن قالب با این ابزار، احتیاج به هیچ دانش فنی ندارید، فقط کافیه رنگ قسمتهای مختلف و نوع فونت اونا رو مشخص کنید، بعد با زدن یک دکمه، قالبی که ساختین رو تو یه فایل زیپ شده دریافت کنین، به همین ساده‌گی، به همین خوشمزه‌گی :)

حین انجام کار هم میتونین نتیجه‌ی کارتون رو بهصورت زنده، تو همون صفحه ببینین.

 

خیلی خسته‌م، همین‌جا در حضور همه می‌خوام اعتراف کنم تا حالا تو عمرم این همه فحش ناموسی نخورده بودم که تو این یکی دو روز راه‌اندازی «بگو گناهکار» خوردم!
واقعن نه تنها خسته‌گی کار از تنم بیرون نرفت بلکه مونده‌گار شد، یارو به‌جای اینکه بیاد بگه آقا دستت درد نکنه دو روز وقتتو گذاشتی اینجا رو برپا کردی میاد فحش خوار و مادر می‌کشه به من و هفت جدآبادم، یا اصلن من انتظار تشکر هم ندارم، آقا هیچی نگو!!! دیگه چرا فحش می‌دی؟! نهایتش اینه که تو از این ایده یا طراحی یا هرچیزه دیگه‌ای بدت میاد؟ خب مثه بچه‌ی آدم انتقادت رو بگو (همونطور که خیلیا گفتن) یا خیلی راحت اون ضربدر قرمز بالا سمت راست رو بزن و برو، دیگه هم این‌طرفا نیا!
واقعن ما جنبه‌ی وب۲ رو به هیچ‌وجه نداریم، مگه اینکه حتمن یه نظارتی رومون باشه (مثه بالاترین)

واقعن من موندم چرا بعضیا تا حس می‌کنن کسی نمی‌شناسشون شروع می‌کنن به توهین به دیگران؟! واقعن عقده تا چه حد باید بزرگ باشه و تو وجود یه جامعه ریشه دوونده باشه که اینطوری بروز کنه.

به‌خدا ذره‌ای برای این فحشایی که خوردم ناراحت نیستم، ناراحتی من از اینه که چرا ما تا حس می‌کنیم یکم آزادیم ناهنجاریامون گل می‌کنه!
بعضی وقتا فکر می‌کنم ما واقعن جنبه‌ی آزادی رو نداریم و باید حتمن یکی با چوب بالای سرمون ایستاده باشه! و اینم بگم که اونایی که اومدن به من یا بقیه توی اعترافات فحش دادن تافته‌ی جدا بافته از جامعه نبودن، همین ما بودیم و هستیم! الحق که استبدادزده‌ترین مردم دنیا در طول تاریخ هستیم.

تصمیم گرفتم اعترافات رو جمعش کنم، ما ایرانیا ارزش اینو نداریم چیزی رو مجانی در اختیارمون بذارن یا یکمی آزادی بهمون بدن، اینو جدی می‌گم.
واسه توییتر فارسی خیلی برنامه‌ها داشتم، که دوستانم کم و بیش ازشون مطلع هستن، اما حالا با این وضعیتی که می‌بینم از ارائه‌شون منصرف شدن، مثل تویترنویسی با SMS در ایران که مراحلش کامل انجام شده بود، حتا با عزیز هم در مورد سرورش صحبت کرده بودم و قرار شده بود از سروره اون استفاده کنم، اما حیف…

خیلی خسته‌م.

 

محلی راه اندازی شده به نام « بگو گناهکار…! » برای اعترافات شما! البته به‌صورت ناشناس :)

دیدین این مسیحیا می‌رن کلیسا تو یه اتاقک می‌شینن و به گناهانشون اعتراف می‌کنن تا سبک بشن؟!
اینم همونه! فقط واسه ایرانیا ساخته شده و همه‌ی اعترافات تو این آدرس به‌صورت ناشناس به‌نمایش در میان!
اعترافات شما باید زیر ۱۴۰ حرف باشه! یعنی مختصر و مفید.

ایده‌ی این کار از یه سایت خارجیه که تو بلاگ دکتر مزیدی معرفی شده بود.

مطمئن باشید شما کاملن ناشناس اعتراف خواهید کرد، پس منتظر اعترافات گرم و ۱۴۰ حرفی شما هستیم.

لینک در بالاترین :)

پی‌نوشت: بازم می‌گم هیچ مشخصاتی از افراد هیچ‌جا ثبت نمی‌شه، چون این کار با استفاده از API خود توییتر انجام می‌شه و هیچ واسطه‌ای موجود نیست!!
در ضمن من هیچ مسئولیتی در قبال اعترافات دیگران ندارم!!! به من چه.

پی‌نوشت۲: این سرویس تعطیل شد! اینجا رو بخونید.