دیکتاتورها عامل اصلی انقلاب‌هایی هستند که علیه‌شان به‌راه می‌افتد.

 

خوشه خوشه گشته‌ایم
چون دانه‌های انگور
ما
مردمان

هرچه خوشه‌ی‌مان پایین‌تر
زمین خوردن و له شدنمان
نزدیک‌تر

اما
حتا اگر له شویم
هرگز نمی‌گــَندیم
تا اسباب مستی باغبان شویم
ما
مردمان

 

کِی نوبت به نصب تله‌اسکرین‌ها خواهد رسید؟

 

به‌خیال‌ات
خرداد
با تیر
مرداد.

اما بدان
آذر
خرداد
اَمُرداد…

 

هیچ‌گاه
با گاوآهن
هم‌نوعشان را
له نمی‌کنند
گوساله‌ها

 

ما
مردمانیم
با هر نامی که خوانده شویم
چه «خرابکار»ه ۵۷
چه «اغتشاشگر»ه ۸۸
این ماییم
که می‌مانیم

کجایند؟
طاغوتیانی که ما را
«خرابکار» می‌خواندند

وَجَعَلْنَاهُمْ لِلنَّاسِ آیَةً وَأَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِینَ عَذَابًا أَلِیمًا (الفرقان – ۳۷)
و آنان را براى [همه] مردم عبرتى گردانیدیم و براى ستمکاران عذابى پر درد آماده کرده‏ایم.

 

تو
همیشه بوده‌ای
در طول تاریخ٬
چون «زور» داری

من هم
همیشه بوده‌ام
در طول تاریخ٬
چون «حق» دارم

 

گرم بودیم
نفهمیدیم
گل بود یا گلوله
اما هرچه بود
درد می‌کند
جای اهدایی‌تان
هنوز

 

بعضی‌ها محتوای وبلاگ‌شان را نمی‌نویسند٬ آن‌را بالا می‌آورند.

 

به گریه‌های من نخند
من
بر سر نعش انسان ایستاده‌ام
و نماز میّت می‌خوانم.
بر سر نعش خودم٬ و تو؛ برادر

توئی که حفظ باتوم و کلاشینکف را
از حفظ ستون ِ دین
واجب‌تر می‌دانی

تویی که دیوار می‌کشی
و شهرک می‌سازی
در فلسطین ِ من
تا بسوزانی ریشه‌ی انسان را

تویی که فرش قرمز بافتی
از خون دانشجویان
در تیان‌آن‌مِن و کوی دانشگاه تهران

تویی که کمر بسته‌ای
به نابودی ِ من
در دارفور٬ پاراچنار٬ تبت و غزه

آری
من بر سر نعش خودمان؛ من و تو٬
یعنی اشرف ِ مخلوقات
ایستاده و می‌گریم