طبق تعریفی که در ویکیپدیا آورده شده: فمینیسم٬ باور داشتن به حقوق زنان و برابری سیاسی، اجتماعی، و اقتصادی زن و مرد است.
۱- واقعیت این است که روابط یکشبه، اختیار کردن همزمان چند شریک جنسی و برقراری روابط متعدد جنسی بدون ایجاد رابطهی عاطفی یا تعهد؛ بهدلیل اینکه از انسان صرفن ابزاری برای رفع نیازهای جنسی به نمایش میذارن از جمله موارد بیاخلاقی در اکثر کشورهای دنیا محسوب میشن.
در نتیجه٬ چون زنان معمولن بیشتر تحت ظلم جنسی قرار دارن٬ بیبندوباری اخلاقی باعث ترویج نگاه جنسی به زن میشه.
۲- از جمله آرمانهای فمینیسم٬ اینه که حقوق، مزیتها، مقام، و وظایف نبایستی از روی جنسیت مشخص شوند و همچنین نگاه بهزن٬ بهعنوان ابزاری برای رفع نیازهای جنسی مرد٬ اشتباهه و باید برطرف بشه. پیشتر اشاره کردم که بیبندوباری اخلاقی٬ مروّج نگاه جنسی به زن هست و بر این اساس٬ درست در نقطهی مقابل آرمانهای فمینیسم قرار میگیره.
۳- متاسفانه مشکل اینجاست در مملکت ما برخی از مدعیان «فمینیسم و تلاش برای برابری حقوق زن و مرد»٬ افرادی هستن که به بیبندوباری اخلاقی دچار هستن و متاسفانه این رفتار خودشون رو تحت عنوان آزادی جنسی٬ بهپای «تلاش برای برابری حقوق زن و مرد» مینویسن.
۴- لازمهی ترویج یک مکتب٬ ایدئولوژی٬ نظریه یا… در جامعه٬ اینه که افرادی که ادعا میکنن مروج اون نظریه هستن٬ باید اول از همه خودشون به آرمانها و اصول اون پایبند باشن و قدمی بر خلاف جهتش برندارن.
افراد نمیتونن با قانون چندهمسری مخالفت کنن اما خودشون از اون طرف با ادعای فمینیست بودن٬ در کمتر از ۱۲ ساعت با چند نفر همبستر بشن٬ یا چند شریک جنسی داشته باشن. این دو نوع رفتار [چندهمسری و چند شریک جنسی داشتن] دو روی یک سکه هست و اگه مورد اول بد و واجبالمخالفته٬ مورد دوم هم بههمون اندازه نکوهیدهست.
ما نمیتونیم چون یک رفتار [برای مثال٬ هوسرانی] در جایی بهضرر ما هست با اون مخالفت کنیم و در جایی که بهنفعمون هست موافقش باشیم و اون رو عملی کنیم.
وسیله٬ بخش بزرگی از هدف است. نمیشه افرادی با ادعای داشتنه هدفی نیک [مثل برابری حقوق زن و مرد و حذف نگاه جنسی به زن٬] از وسایلی ناپسند [مثل بیبندوباری اخلاقی و ترویجه عملیه نگاه جنسی به زن٬] استفاده کنن و انتظار داشته باشن به هدفشون هم برسن.
نتیجه: فکر میکنم هر آدم باانصافی که بهدنبال عدالته٬ بهبرابری حقوق زن و مرد اعتقاد داره. من برای همهی افرادی که برای رسیدن به عدالت و برابری تلاش میکنن ارزش قائلم و روی صحبتم با برخی افراد مدعی فمینیسم در ایران هست و نه همهشون. بههرحال آدم اگه برای هدفش احترام قائله باید بعضی محدودیتها رو هم قبول کنه.
البته منظورم این نیست که این دوستان هوسرانی جنسی نکنن یا بیبندوباریه اخلاقی و روابط یکشبه نداشته باشن٬ چون اون یه مسئلهی شخصیه و مربوط بهخودشون هست٬ فقط این دوستان لطف کنن و بیبندوباریه خودشون رو بهپای تلاش برای برابری حقوق زن و مرد ننویسن.
خلاصه اینکه با این وضعه برخی از فمینیستهای ایرانی٬ امید داشتن به برابریه حقوق زن و مرد در ایران٬ وقتی این دوستان مدعیش باشن٬ امیده بیخوده.
از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود / زنهار از این بیابان وین راه بینهایت
