تنهایی٬ شوخی سنگینی بود که محیط با من کرد٬ و من مدت‌ها تنها بودم٬ با آن‌که تو را می‌خواستم.

توضیح: قالب شعر متعلق به سهراب سپهری عزیز است.

دخترش پرسید
«مامان٬ بابا کجاست؟»

همسرش گفت
«سفر»

دخترک پرسید
«کِی میاد پس؟»

و مادر٬
سرد شد
لبش لرزید
و اشک…

به یاد: همه‌ی پدران محبوس؛ چه میان دیوارها و میله‌ها٬ چه خاک.

بی تو
شب ناتمام شد
من تمام.

شب بود
و تو
با تمام وجود
«الله اکبر» می‌گفتی

شب بود
و تو
خدای خود را می‌خواندی
تا بگویی
خدایی هست هنوز
و خداجویی٬
که او را بخواند

شب بود
«الله» را که گفتی
ناگهان
به «الله» پیوستی

شب است

گلوله
از خداجویان٬
بیزار است.

به یاد: شهید مصطفی غنیان و الله اکبر ِ ناتمامش.

تو بعضی ممالک(!) تنها چیزی که درست کار می‌کنه شکم آدم‌هاست.