دَم ِ منی
همدمی نمی‌خواهم

ما
مردمانیم
با هر نامی که خوانده شویم
چه «خرابکار»ه ۵۷
چه «اغتشاشگر»ه ۸۸
این ماییم
که می‌مانیم

کجایند؟
طاغوتیانی که ما را
«خرابکار» می‌خواندند

وَجَعَلْنَاهُمْ لِلنَّاسِ آیَةً وَأَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِینَ عَذَابًا أَلِیمًا (الفرقان – ۳۷)
و آنان را براى [همه] مردم عبرتى گردانیدیم و براى ستمکاران عذابى پر درد آماده کرده‏ایم.

تو
همیشه بوده‌ای
در طول تاریخ٬
چون «زور» داری

من هم
همیشه بوده‌ام
در طول تاریخ٬
چون «حق» دارم

آزاده٬ مردمی و با اخلاق٬ آیت‌الله العظمی حسین‌علی منتظری را به‌تمام آزاده‌گان جهان تسلیت عرض می‌کنم" />

شجاعانه ایستاد
و دفاع کرد
از مردمش
تا آخرین نفس

آزاده بود
آزاده زیست
آزاده پر کشید

ارتحال ملکوتی عالم آزاده٬ مردمی و با اخلاق٬ آیت‌الله العظمی حسینعلی منتظری^{(که درود و سلام خدا بر او باد)} را به‌تمام آزاده‌گان جهان تسلیت عرض می‌کنم.

گرم بودیم
نفهمیدیم
گل بود یا گلوله
اما هرچه بود
درد می‌کند
جای اهدایی‌تان
هنوز

بعضی‌ها محتوای وبلاگ‌شان را نمی‌نویسند٬ آن‌را بالا می‌آورند.

هر لحظه‌ام
تویی

و زبانم لال
بی تو
لحظه‌ای نیست

تا به‌حال هیچ دانشمندی
کشف نکرده
که در خلاء زمان
انسان را چه می‌شود

کاش هیچ‌گاه نفهمم
هیچ‌گاه.

می‌فهمی؟!

به گریه‌های من نخند
من
بر سر نعش انسان ایستاده‌ام
و نماز میّت می‌خوانم.
بر سر نعش خودم٬ و تو؛ برادر

توئی که حفظ باتوم و کلاشینکف را
از حفظ ستون ِ دین
واجب‌تر می‌دانی

تویی که دیوار می‌کشی
و شهرک می‌سازی
در فلسطین ِ من
تا بسوزانی ریشه‌ی انسان را

تویی که فرش قرمز بافتی
از خون دانشجویان
در تیان‌آن‌مِن و کوی دانشگاه تهران

تویی که کمر بسته‌ای
به نابودی ِ من
در دارفور٬ پاراچنار٬ تبت و غزه

آری
من بر سر نعش خودمان؛ من و تو٬
یعنی اشرف ِ مخلوقات
ایستاده و می‌گریم