حالا می‌خوام به حاشیه برم بحث عوض شه…

هست غرض، بگیم که هست مرض، که ماها نمی‌تونیم وبُ به ساده‌گی ترک کنیم
از هر قومی، مردمی، دوسمون دارن، نمی‌تونین ما رو به ساده‌گی طرد کنین!

این بالاییا ترانه‌ست، آهنگین بخونینشون!

دیروز این پست رو که نوشتم اشتباهی قسمت محافظت شده‌ش رو فعال کردم طوری که واسه خوندن پست باید پسورد وارد کرد :))
خلاصه اشتباه شده بود، پویا متذکر شد، ما هم متنبه شدیم!

یه مدته دارُم به یو فِرگ اِکُنُم که سیچه هیشکی بختیاری نینویسه، یا اَیه هم اِنویسه معروف نَویده؟!

دی ز یو به بعد اِخُوم هر چَن وَخ یه بار درد دلُمه به زوونه اصلیم بنویسُم، نَونُم سیچه خیلیا فِرگ اِکُنِن اَیه به اصلیته خوسون پایبند بوون دییَروون اِگُن یارو بی‌کلاسه!

ایسا اَی بلاگینه اِشناسین که بختیاری اِنویسه به مُو معرفیس کنین :)

باز هم خبر عادی سقوط یک هواپیما و مرگ دست‌جمعی عده‌ای از همین موجودات دوپایی که توی ایران زنده‌گی می‌کنن!

احتمالن دوباره یه کمیته‌ی تحقیق تشکیل بشه و بعد از یه هفته هم دیگه کسی خبری از کمیته‌ی تحقیق نمی‌گیره، مثه همون سی۱۳۰ یا بقیه‌ی اتفاقاتی که عده‌ای مُردن و کک هیشکی هم نگزید!

اینجا ایران است رکورددار تشکیل بیشترین کمیته‌ی تحقیق بعد از حوادث!
اینجا ایران است و همیشه ت**ـی‌ترین نتایج رو از حوادث می‌گیرن.
اینجا ایران است و عمر مفید هر کمیته‌ی تحقیق ۱ هفته به ازای ۳۰ نفر هست، یعنی اگه سی نفر توی یه حادثه بمیرن یه هفته از اون کمیته صحبت میشه، اگه ۶۰ نفر بمیرن ۲ هفته و…
اینجا ایران است و اینجا تنها کشوری‌ست که هیچ‌کس جوابگوی هیچ‌چیز نیست!
اینجا ایران است و مهمترین چیز انرژی هسته‌ای و بی‌ارزش‌ترین چیز جان انسان‌هاست.
اینجا ایران است و امنیت پرواز حق مسلم ما نیست.
بله دوستان، اینجا ایران است و متاسفانه هنوز من این سرزمین پهناوره مزخرف را دوست دارم.