۱- داد و ستد «مهریه و جهیزیه» ممنوع است. در این‌صورت زوج یا زوجه، در هر زمانی که بخواهد می‌تواند اقدام به متارکه نموده و از قید زوجیت خود را رها کند.

۲- زوج یا زوجه، از هم اکنون هرگاه خواست می‌تواند به خارج از کشور برود و نیاز به اجازه‌ی طرف مقابل ندارد. چه برای اخذ یا تمدید یا تجدید گذرنامه و این «عدم نیاز به اجازه» دائمی است.

۳- زوج یا زوجه، حق ادامه تحصیل تا هر مرحله ای که لازم بداند و در هر مکان و محلی که ایجاب نماید دارد.

۴- زوج یا زوجه، طرف مقابل را در انتخاب هر شغلی که مایل باشد و هر کجا که بتواند کار کند، مخیر می‌کند و اجازه می‌دهد که مشغول به کار شود.

۵- زوج و زوجه متعهد می‌شوند هنگام جدایی اعم از اینکه متارکه به درخواست مرد باشد یا به درخواست زن، کلیه دارایی‌ که بعد از ازدواج دائم زوجین به دست می‌آورد بین آنها به مناصفه تقسیم شود.

۶- انتخاب مسکن و تعیین شهر یا محلی که زندگی مشترک در آنجا ادامه پیدا کند، بسته به رضایت کامل هر دو طرف است و در صورت راضی نبودن یکی از طرفین، دیگری حق «تعیین یک‌طرفه» را ندارد.

۷- اگر در آینده زوجین دارای فرزند شدند و طلاق اتفاق افتاد حضانت فرزندان به عهده طرفی باشد که شرایط بهتری از نظر مالی و سلامت روحی-روانی داراست و در صورت خروج از کشور نیازی به اذن طرف مقابل ندارند. وابستگی عاطفی فرزندان نیز نباید نادیده گرفته شود.

توضیح: اگه قرار باشه شرط و شروطی پای عقدنامه‌م نوشته بشه اینا هستن! نقد هفت شین زنستان هم باشه واسه وختی حسش بود، البته شاید اونا هم منظورشون همین چیزایی بوده که من گفتم اما طرز بیانشون فرق می‌کرده!
به‌هرحال من اون لحن رو ازش متنفرم چون خیلی فاشیستی و ناعادلانه‌ست، همون‌طور که قوانین مردسالارانه‌ی فعلی!

در همین رابطه: هفت شین زنستان!

مسنجرمو که باز می‌کنم ۴۰۰ تا پیام واسم میاد طوری که سیستم واسه یه دقیقه هنگ می‌کنه، بعد که با هزار مکافات لود می‌کنه می‌بینم همشون یا پیغام آپدیت شدن وبلاگه یا تبریک یا… شاید از بین این همه ۳تاش مفید باشه، بقیه همش کشک!

حالا اگه خبر مهمی باشه، امر ضروری باشه عیبی نداره گروپ مسیج می‌زنین، اما واسه هربار آپدیت کردن بلاگ (یا فوتوبلاگ) یا تبریکات مزخرف هر روزه چه دلیلی داره مزاحم ملت می‌شین؟!

مگه کرم دارین؟
خب وبلاگتونو آپدیت کردین؟ به سلامتی!، اونایی که بلاگتونو می‌خونن حتمن بدون گوشزد (مزاحمت) شما هم بهتون سر می‌زنن، اونایی هم که بلاگتونو دوس ندارن و نمی‌خونن حتا اگه با پا تو ماتحتشون هم برین باز سمتتون نمیان، گروپ مِسِیج که سهله!!

خداوکیلی خجالت نمی‌کشین مزاحمه مردم می‌شین؟ یارو روزی ۶۰ بار آپدیت می‌کنه، هر ۶۰ بارو هم گروپ مسیج می‌ده تو یاهو!! آقا بسسسسه، برادر من بس کن، زشته به‌خدا!
اگه آپدیت کردی بزن تو Status یاهوت، ملت می‌بینن، اگه خواستن میرن می‌خونن، اگه هم نخواستن خب نمی‌خونن، دیگه این جنگولک بازیا چیه؟!

حالا از پیغام آپدیت شدن که بگذریم، می‌رسیم به پیام‌های تبریک، هر روز زرت و زرت یه مناسبتی پیدا می‌کنن واسه تبریک گفتن، روز عشاق مبارک، روز استقلال اتیوپی مبارک، روز ماتحت‌پاکان دنیا مبارک باد، سالروز گوزیدن بشیر الدسته‌خان گرامی باد؛ بسه آقا! خفه شین دیگه! اه!!! به‌خدا به اینجام رسوندین، آدم بشو نیستن!
هرچی هم بهشون می‌گم اگه کرمه گروپ مسیج دارین منو از لیستتون حذف کنین (یا حداقل تو یه گروهی بزارین که واسش مسیج نمی‌فرستین) تو گوششون نمی‌ره که نمی‌ره!!

از این لحظه به بعد، هر کی (اصلن هم فرق نمی‌کنه کی باشه!) واسم پیغام آپدیت شدن بلاگش یا از این تبریکای آبکی فرستاد، بدترین فحشی که در تصورش می‌گنجه (ترجیحن ناموس به بالا) رو بدونه از طرف من دریافت کرده! دیگه با خودشه! حالا بازم اگه دوس داری گروپ مسیج بی‌خود بده!

آخرین باری که نفس کشیدم یادم نیست، شما یادتونه؟

با این پلاگین می‌تونید توی عنوان، متن و چکیده پست‌ها، همچنین متن نظرات و نام نظردهندگان دنبال عبارتی بگردید و اونو با عبارتی دیگه تعویض کنید.
واسه تعویض کدهای HTML هم می‌تونید از این پلاگین استفاده کنید.

واسه‌ی نصب هم کافیه مراحل زیر رو دنبال کنید

• فایل رو از حالت فشرده خارج کنید و تو پوشه‌ی پلاگین‌های وردپرس کپی کنید
• تو پنل مدیریت وردپرس به بخش پلاگین‌ها برید و پلاگین رو فعال کنید
• حالا به قسمت Manage برید، یه زیر منو به اسم «جستجو و جاگزینی» اضافه شده

اصل این پلاگین رو برادر مارک کانینگهام نوشته بودن، بنده هم قسمت جستجو در نام نظردهندگان و متن نظرات رو بهش اضافه کردم و براش میل زدم، اونم ورژن جدیدش (۱.۱) رو بیرون داد که اینی که الان می‌بینید هست، البته من فارسیش هم کردم که می‌تونید از لینک زیر نسخه‌ی فارسی رو دانلود کنید!

دانلود

سرکوب
سرخوردگی
س‍‌‍ک‍‌‍س (عقده‌ش البته)
سیگار
سیگاری (حشیش)
سرنگ
سکوت
.
.
.
.
سکوت سرشار از ناگفته‌هاست!

هر چی غم و مشکل و تبعیض‌نژادیه به یه ورم، لحظه‌ای می‌خوام شاد باشم!

دیگه شرمنده نتونستم بیام تک‌تک به همه‌تون میل بزنم یا کامنت بزارم، به بزرگیه خودتون ببخشید.

عید همه‌ی دوستان مبارک باشه.

امروز ۲۹ اسفند، روز ملی شدن صنعت نفت.

یادمه تو بهبوهه‌ی درگیری جمهوری اسلامی با «آژانس هسته‌ای» و توی بمباران خبری مردم که از طریق رادیو تلویزیون انجام می‌شد، بارها از «ملی شدن انرژی هسته‌ای» یاد شد و بارها خودم دیدم که ملی شدن صنعت نفت رو با ملی شدن انرژی هسته‌ای مقایسه کردن!

همین چند روز پیش ویژه برنامه‌ای توی اخبار ساعت ۱۰ شبکه ۳ پخش شد در مورد ملی شدن صنعت نفت، که تقریبن ۵ دقیقه بود که ۳ دقیقه‌ش در مورد انرژی هسته‌ای بود!! و ملی شدن انرژی هسته‌ای رو بیرون اومدن ایران از زیر دست بیگانگان خوند و گفت ملت ما قدرت خودشو توی همچین کاری در ۲۹ اسفند و با ملی کردن صنعت نفت نشون داد! (روحت شـــاد مصدق)

اما الان رسمن به این «واقعه‌ی ملی» اهانت کردن و اونو از لیست تعطیلات رسمی حذف کردن! به این چی میگن؟ استفاده‌ی ابزاری که میگن همینه؟!

حالا فقط به ۲۹ اسفند راضی نشدن و شمشیرشون رو برای اندک باقیمونده‌ی شادی‌های سالیانه‌مون هم از رو بستن!
اول اومدن اسم سیزده‌بدر رو عوض کردن گذاشتن «روز انسان و طبیعت» یا همچین چیزی، الانم که اومدن کللن از لیست تعطیلات رسمی حذفش کردن که کارمندای بدبخت واسه سیزده‌بدر نرن بیرون!

ولی مطمئن باشن تا خون در رگ ماست سیزده‌بدر واسمون تعطیله! تا قلب یه ایرانی می‌تپه نمی‌تونن به همین ساده‌گی این‌جور مناسبت‌های پسندیده و به‌جا رو از یاد و خاطر ماها پاک کنن.

حالا ببینیم تعطیلات کللن چند دسته هستن:

تعطیلات از نقطه نظر منشا پیدایش به سه گروه اصلی قابل تقسیم می‌باشند:
گروه اول تعطیلات ملی هستند که عموما منشا تاریخی – فرهنگی داشته و بدین لحاظ این گروه از تعطیلات در کشورهایی که قدمت تاریخی بیشتری دارند بیشتر مشاهده می‌شوند. تعداد تعطیلات ملی در کشورهایی همچون چین، ژاپن، ایتالیا و ایران بیشتر از سایر کشورها است.
گروه دوم تعطیلات مذهبی می‌باشند که ریشه در اعتقادات دینی ملت‌ها دارند. این گونه تعطیلات نیز در کشورهایی که تمایلات مذهبی قوی‌تری دارند؛ بیشتر مشاهده می‌شود. کشورهایی همچون سوئد، نروژ، دانمارک، پرو و ایران در گروه کشورهایی قراردارند که بیشترین تعطیلات مذهبی را به خود اختصاص داده‌اند.
گروه دیگر تعطیلات حکومتی می‌باشند که ارتباط نزدیکی با رژیم‌های حکومتی کشورها دارند. بررسی‌ها نشان می‌دهد کشورهایی که انقلابات متعددی در آنها رخ داده است یا به تازگی حکومت و رژیم سیاسی جدید در آنها مستقر شده است؛ تعطیلات حکومتی بیشتری دارند. کشورهایی همچون پورتوریکو، کنگو، کوبا، شیلی و کلمبیا جزو کشورهایی هستند که بیشترین تعطیلات حکومتی را دارند. در کشور ما نیز به دلیل استقرار حکومت جمهوری اسلامی از سال ۱۳۵۷ تعداد تعطیلات حکومتی افزایش داشته است.

تو رو خدا فهرست تعطیلات رسمی کشور «به اصطلاح غیرعربی ایران» رو نگاه کنین:

• ۴ روز نخست فروردین ماه (عیدنوروز)
• ۱۴ خرداد ماه (سالروز ارتحال حضرت امام خمینی)
• ۲۲ بهمن ماه (سالروز پیروزی انقلاب اسلامی)
• ۹ محرم (تاسوعای حسینی)
• ۱۰ محرم (عاشورای حسینی)
• ۲۰ صفر (اربعین حسینی)
• ۲۸ صفر (وفات حضرت رسول اکرم و شهادت حضرت امام حسن)
• ۱۷ ربیع الاول (میلاد حضرت رسول اکرم و میلاد امام جعفر صادق)
• ۳ جمادی الثانی (شهادت حضرت زهرا)
• ۱۳ رجب (ولادت حضرت علی)
• ۲۷ رجب (مبعث پیامبر گرامی اسلام)
• ۱۵ شعبان (ولادت حضرت ولی عصر)
• ۲۱ رمضان (شهادت حضرت علی)
• ۱ شوال (عید سعید فطر)
• ۲۵ شوال (شهادت امام جعفر صادق)
• ۱۰ ذیحجه (عید سعید قربان)
• ۱۸ ذیحجه (عید سعید غدیر خم)

اگه به یه نفر که تو جریان اقدامات اخیر نباشه این لیست رو (به استثنای سه مورد اول) نشون بدیم و بگیم این لیست تعطیلات سالیانه یکی از کشورهاس، به‌نظرت میگه مال کجاست؟! حاضرم قسم بخورم ۵، ۶تا کشوری که اسم می‌بره کشورای عربی هستن و به‌هیچ‌وجه فکر نمی‌کنه تو تقویم کشوری به نام «ایران» این همه «تعطیلی عربی» وجود داشته باشه اما به تعداد انگشتان یک دست هم «تعطیلی ملی» وجود نداشته باشه!

تازه دو تا از اون سه مورد اول هم مربوط به «جمهوری اسلامی» هست، یعنی از رسته‌ی «تعطیلات حکومتی» هستن و فقط ۴ روز عید از «ایران» به‌جا مونده که فقط یه روزش کامل تعطیله و بقیه‌ش نیمه‌تعطیله!! «ایــــــــــــــــــــــــــــــران» کجایی که یادت به‌خیر!!!

دوستان و برادران مجلسی چرا رودرواسی می‌کنن؟ یهو تقویم هجری قمری رو هم جایگزین این هجری شمسی کنن! مطمئن باشن ملتی که نسبت به هتک حرمت رسمی به عناصر ملیش (۲۹ اسفند و سیزده‌بدر) حرفی نمی‌زنه تو تعویض تقویم هم هیچ کاری نمی‌تونه انجام بده!

و به‌راستی ۱۳۸۴ بدترین سال زندگی من بود، در دوران جنگ با صدام هم اینقدر استرس و ناامنی رو تجربه نکرده بودم.

«سال نحس» بهترین لقب برای این سال لعنتی بود، سالی پر از مرگ و انفجار و تهمت و تهدید، سالی مملو از تبعیض‌نژادی و تفرقه‌اندازی بین قومیت‌ها، سال نحس!

سالی که گذشت فراموشش سخته، شاید تا آخر عمرم فراموش نکنم که بر ما چه گذشت. خوزستانی که بمبستان شد و خون‌آلوده، مردمی که بیگناه بر خاک غلتیدند و منی که تاب تحمل نداشتم.

سالی که نعره‌ی انفجار برایمان عادی شد، خواهران و برادرانم رو از دست دادم و هیچکس پاسخگو نبود.

ای کاش نفت نداشتیم، این مایع شوم که روزگار ما را به شبگاری تلخ تبدیل کرد، ای کاش نفتی نبود، نفتی که همراه رنگ سیاهش به‌جای رفاه، نحسی را بر سر سفره‌های ما آورد. ای نفت، ما رو به خیر تو امیدی نیست، لطفن شر مرسان!!

سال نحس، سال ۱۳۸۴

سال نحس زده تیری ابدی به روح سردم
سال نو مثه برفه رو قله‌ی کوه دردم
برفا یه روزی آب می‌شن اما کاشکی دیرتر
اگه زود از پیشم برن می‌شم کلی پیرتر
آسمون ببار برفی می‌خوام زودتر بشم مدفون
سرمو زیرش کنم تا که دیرتر بشم مجنون

توی وب۲ که میشه گفت دوره‌ی جدیدی از تولید و مدیریت محتوا توی اینترنت هست هر چیزی برچسب مخصوص به‌خودش رو داره و اون برچسب‌ها هستن که هویتش رو مشخص می‌کنن.
حالا وظیفه‌ی ما اینه که اگه از سیستم‌هایی که قابلیت برچسب‌زنی (Tag) دارن استفاده می‌کنیم از برچسب‌های فارسی برای محتوای تولید شدمون استفاده کنیم، مثلن توی Flickr، Del.icio.us، Technorati و… از برچسب فارسی استفاده کنیم تا جستجوی محتوای فارسی روی اینترنت آسون‌تر بشه!

تا اونجا که من دیدم افراد خیلی کمی هستن که از برچسب‌های فارسی استفاده می‌کنن، بقیه فکر می‌کنن بی‌کلاسیه!!
یارو خودشو جر می‌ده، می‌گرده تا معادل یه کلمه‌ی فارسی رو پیدا کنه تا به‌عنوان برچسب ازش استفاده کنه، اما زورش میاد خود کلمه‌ی فارسی رو با حروف فارسی استفاده کنه! (عجب احمقایی!!)

خلاصه از ما گفتن بود.

پی‌نوشت:
مرتضا گفته:

فراموش نکنیم که کاربران فارسی زبان اینترنت، طیف محدود و کمرنگی از یک عالم نامحدود اند. نوشتن برچسپ به زبان فارسی برای یک فرد آشنا به این زبان امری کاملا منطقیه! به نظرم این مشکل به دیدگاه ها مربوط می شه و می تونه تا حدی سلیقه ای هم باشه. اگه طیف محدودی رو هدف قرار دادیم، مناسبه ولی در ابعاد وسیع تر به هیچ وجه مناسب نیست. هر چند که مطلب ما به زبان فارسی بر روی وب منتشر می شه ولی سیاست های یک وب پابلیشر اینو توصیه نمی کنه.

از این گذشته پشتیبانی ابزارهای تحت وب، از زبان فارسی خیلی ضعیفه و در خیلی از موارد url های ناخوانا و طولانی رو ایجاد می کنه. شاید کمکی باشه به یک جستجوگر (که آن هم ۱۰۰ درصد نیست) اما مزیت دیگری فکر نکنم داشته باشه؟ به نظرم هویت محتوای فارسی رو کاربرد صحیح الفاظ و واژه ها شکل می ده نه شکل آدرس دهی اون محتوا.

یک Uniform Resource Locator یا همان url خودمان با زبان یونیورسال انگلیسی شکل میگیره و نصفش به یه زبان و نصفش به زبان دیگه فکر نکنم خوشایند باشه!

خب چه ربطی داره؟ وقتی ما یه مطلبی رو به فارسی منتشر می‌کنیم آیا اگه یه انگلیسی بیاد بخونش می‌فهمه چی نوشتیم؟ آیا هدف ما از انتشار یه مطلب به فارسی غیر از اینه که می‌خوایم فارسی‌زبونا اونو بخونن؟! خب اگه می‌خواستیم طبق سیاست‌های وب پابلیشر جلو بریم که باید انگلیسی می‌نوشتیم، خیلی دلیل غیرمنطقی اوردی، شرمنده‌ام! من که قبول نمی‌کنم، دیگرانو نمی‌دونم.

در مورد پشتیبانی از زبون فارسی هم باهات موافق نیستم، تموم سرویس‌هایی که مثال زدم به‌خوبی از زبون فارسی پشتیبانی می‌کنن! اصلن اگه چنین سایتایی از یونیکد پشتیبانی نکنن یه نقص واسشون محسوب میشه.
در مورد اینکه نصف آدرس به انگلیسیه بقیه‌اش به فارسی هم خودت بهتر می‌دونی همه‌‌ی زبونای دیگه هم مجبورن همین کارو بکنن، یعنی دیگه دست ما نیست! ما فعلن همینی که داریم رو ازش خوب استفاده کنیم، بقیه‌ش پیشکش! ;)

یک نکته‌ی خوب:
امین گفته:

من خودم جز اون دسته هستم که tag انگلیسی می‌زارم می دونی چرا؟ چون اینطوری از کل دنیا مطلب را میبینند مخصوصاً در فیلکر حال آنکه در فارسی نوشتن فقط فارسی زبانان می تونند گیرش بیارند. ولی پیشنهاد جالبی است.

نکته‌ی خوبیش اینه که من یادم رفت بگم، توی فلیکر اتفاقن خیلی هم خوبه که علاوه بر برچسب فارسی از انگلیسیش هم استفاده کنیم، چون عکس دیگه چیزی نیست که بیننده‌ش نیازی به آشنایی به زیون ما داشته باشه (بر خلاف مقاله)

منو اذیت نکن بچه، برو حوصله ندارم، اذیت می‌کنی؟ الهی دوست‌دخترت S‌‌‌‌h‌‌‌e‌‌m‌‌a‌‌l‌‌e از آب در بیاد ببرت خونه‌خالی!!