راه فرعی هم نیست؟

اتفاقا" راه زیاده ولی کجاست همراه وفادار.؟

راهی باید ساخت

باید به فکر اهلی کردن باشید... و اهلی شدن آدمها!

ره تاريك با پاهاي من پيكار دارد
به هر دم راه را با آب آلوده
به سنگ آكنده ودشوار دارد
به چشم پا ولي من راه خود را مي سپارم.
جهان تا جنبشي دارد رود هر كس به راه خود
عقاب پير هم غرق است و مست اندر نگاه خود.

ديگر جا نيست
قلبت پر از اندوه است
آسمانهاي تو آبي رنگي گرمايش را از دست داده است
زير آسماني بي رنگ و بي جلا زندگي مي كني
بر زمين تو باران چهره ي عشقهايت را پر آبله مي كند
پرندگانت همه مرده اند
در صحرايي بي سايه وبي پرنده زندگي مي كني
آنجا كه هر گياه در انتظار سرود مرغي خاكستر مي شود
ديگر جا نيست
قلبت پر از اندوه است
خدايان همه آسمانهايت بر خاك
افتاده اند
چون كودكي
بي پناه و تنها مانده اي
از وحشت مي خندي
و غروري كودن از گريستن پرهيزت مي دهد
اينست انساني كه از خود ساخته اي
از انساني كه من دوست مي داشتم
دوست ميدارم
دوشادوش زندگي
در همه نبردها جتگيده بودي
نفرين خدايان در تو كارگر نبود
و اكنون ناتوان و سرد
مرا در برابر تنهايي
به زانو درآوردي
آيا تو جلوه ي روشني از تقدير مصنوع انسانهاي قرن مايي ؟؟؟؟؟؟
ديگر جا نيست
قلبت پر از اندوه است
مي ترسي-به تو بگويم-تو از زندگي مي ترسي
از مرگ بيش از زندگي
از عشق بيش از هر دو ميترسي!
به تاريكي نگاه ميكني
از وحشت مي لرزي
و مرا در كنار خود
از ياد مي بري .

راه ! چاه !

به درک!
اینهمه راه و اینهمه همراه... به کجا شدند؟ شتابان و خرامان...
به درک!

راه رو بساز همراه پیدا میشه

احسنت٬ یکی از بهترین بازخوردهایی بود که از این نوشته داشتم :)

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش کی روی ؟ ره ز که پرسی ؟ چه کنی ؟ چون باشی؟