خوب می دانم روزی به موهای سپید خود نگاه خواهم کرد در آینه ... و آن روز تو را به یاد خواهم آورد .... که یک ثانیه که می گذرد چه قدر - چه قدر پیر می شوم ....
لحظه ها نوید لحظه های دیگرند و من خوب این ترس را می فهمم ...
----------------------------------------------------
دارم کتاب " سه شنبه ها با موری " رو می خونم ... موندم از این تشابه موضوع! وقتی قرار باشه یه چیزی توی گوشت فرو بره - در و دیوارم اون رو نشونت می دن -دیگه وای به حال بلاگ محبوبت!

متنفرم از این پیری نا بهنگام

خداییش مرده ی این کوتاه نویسیتم! ;)

این قد بی رحم یعنی ؟

سلام.
یاده چه زود دیر شد افتادم.
ولی اگه آدم بخواد، میشه

نگاه كن !!!!!!!!!!!

كو چشم بينا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟