توی وب۲ که میشه گفت دورهی جدیدی از تولید و مدیریت محتوا توی اینترنت هست هر چیزی برچسب مخصوص بهخودش رو داره و اون برچسبها هستن که هویتش رو مشخص میکنن.
حالا وظیفهی ما اینه که اگه از سیستمهایی که قابلیت برچسبزنی (Tag) دارن استفاده میکنیم از برچسبهای فارسی برای محتوای تولید شدمون استفاده کنیم، مثلن توی Flickr، Del.icio.us، Technorati و… از برچسب فارسی استفاده کنیم تا جستجوی محتوای فارسی روی اینترنت آسونتر بشه!
تا اونجا که من دیدم افراد خیلی کمی هستن که از برچسبهای فارسی استفاده میکنن، بقیه فکر میکنن بیکلاسیه!!
یارو خودشو جر میده، میگرده تا معادل یه کلمهی فارسی رو پیدا کنه تا بهعنوان برچسب ازش استفاده کنه، اما زورش میاد خود کلمهی فارسی رو با حروف فارسی استفاده کنه! (عجب احمقایی!!)
خلاصه از ما گفتن بود.
پینوشت:
مرتضا گفته:
فراموش نکنیم که کاربران فارسی زبان اینترنت، طیف محدود و کمرنگی از یک عالم نامحدود اند. نوشتن برچسپ به زبان فارسی برای یک فرد آشنا به این زبان امری کاملا منطقیه! به نظرم این مشکل به دیدگاه ها مربوط می شه و می تونه تا حدی سلیقه ای هم باشه. اگه طیف محدودی رو هدف قرار دادیم، مناسبه ولی در ابعاد وسیع تر به هیچ وجه مناسب نیست. هر چند که مطلب ما به زبان فارسی بر روی وب منتشر می شه ولی سیاست های یک وب پابلیشر اینو توصیه نمی کنه.
از این گذشته پشتیبانی ابزارهای تحت وب، از زبان فارسی خیلی ضعیفه و در خیلی از موارد url های ناخوانا و طولانی رو ایجاد می کنه. شاید کمکی باشه به یک جستجوگر (که آن هم ۱۰۰ درصد نیست) اما مزیت دیگری فکر نکنم داشته باشه؟ به نظرم هویت محتوای فارسی رو کاربرد صحیح الفاظ و واژه ها شکل می ده نه شکل آدرس دهی اون محتوا.
یک Uniform Resource Locator یا همان url خودمان با زبان یونیورسال انگلیسی شکل میگیره و نصفش به یه زبان و نصفش به زبان دیگه فکر نکنم خوشایند باشه!
خب چه ربطی داره؟ وقتی ما یه مطلبی رو به فارسی منتشر میکنیم آیا اگه یه انگلیسی بیاد بخونش میفهمه چی نوشتیم؟ آیا هدف ما از انتشار یه مطلب به فارسی غیر از اینه که میخوایم فارسیزبونا اونو بخونن؟! خب اگه میخواستیم طبق سیاستهای وب پابلیشر جلو بریم که باید انگلیسی مینوشتیم، خیلی دلیل غیرمنطقی اوردی، شرمندهام! من که قبول نمیکنم، دیگرانو نمیدونم.
در مورد پشتیبانی از زبون فارسی هم باهات موافق نیستم، تموم سرویسهایی که مثال زدم بهخوبی از زبون فارسی پشتیبانی میکنن! اصلن اگه چنین سایتایی از یونیکد پشتیبانی نکنن یه نقص واسشون محسوب میشه.
در مورد اینکه نصف آدرس به انگلیسیه بقیهاش به فارسی هم خودت بهتر میدونی همهی زبونای دیگه هم مجبورن همین کارو بکنن، یعنی دیگه دست ما نیست! ما فعلن همینی که داریم رو ازش خوب استفاده کنیم، بقیهش پیشکش! ;)
یک نکتهی خوب:
امین گفته:
من خودم جز اون دسته هستم که tag انگلیسی میزارم می دونی چرا؟ چون اینطوری از کل دنیا مطلب را میبینند مخصوصاً در فیلکر حال آنکه در فارسی نوشتن فقط فارسی زبانان می تونند گیرش بیارند. ولی پیشنهاد جالبی است.
نکتهی خوبیش اینه که من یادم رفت بگم، توی فلیکر اتفاقن خیلی هم خوبه که علاوه بر برچسب فارسی از انگلیسیش هم استفاده کنیم، چون عکس دیگه چیزی نیست که بینندهش نیازی به آشنایی به زیون ما داشته باشه (بر خلاف مقاله)
۹ نظر
سلام. یه سؤال : این cloud وبلاگتون را چطور درست کردهاید؟
دوم : اخر برچسب هستید شما! همین الان دیدم. باید اینقدر وباگها به این اشاره بشه ، که استفاده از اینها رسم بشه.
سوم : راهنمای جامع و مانعی درباره برچسبگذاری در فارسی هست؟
الان رفتم و یک اکانت درست کردم ، داره یه چیزهایی دستگیرم میشه! بقیه سرویسهای تگی چطورن؟ ضروری هست از اونها هم استفاده کنیم؟
راست میگین باید این را تو بلاگهای فارسی جا انداخت
فراموش نکنیم که کاربران فارسی زبان اینترنت، طیف محدود و کمرنگی از یک عالم نامحدود اند. نوشتن برچسپ به زبان فارسی برای یک فرد آشنا به این زبان امری کاملا منطقیه! به نظرم این مشکل به دیدگاه ها مربوط می شه و می تونه تا حدی سلیقه ای هم باشه. اگه طیف محدودی رو هدف قرار دادیم، مناسبه ولی در ابعاد وسیع تر به هیچ وجه مناسب نیست. هر چند که مطلب ما به زبان فارسی بر روی وب منتشر می شه ولی سیاست های یک وب پابلیشر اینو توصیه نمی کنه.
از این گذشته پشتیبانی ابزارهای تحت وب، از زبان فارسی خیلی ضعیفه و در خیلی از موارد url های ناخوانا و طولانی رو ایجاد می کنه. شاید کمکی باشه به یک جستجوگر (که آن هم 100 درصد نیست) اما مزیت دیگری فکر نکنم داشته باشه؟ به نظرم هویت محتوای فارسی رو کاربرد صحیح الفاظ و واژه ها شکل می ده نه شکل آدرس دهی اون محتوا.
یک Uniform Resource Locator یا همان url خودمان با زبان یونیورسال انگلیسی شکل میگیره و نصفش به یه زبان و نصفش به زبان دیگه فکر نکنم خوشایند باشه!
من خودم جز اون دسته هستم که tag انگلیسی میزارم می دونی چرا؟ چون اینطوری از کل دنیا مطلب را میبینند مخصوصاً در فیلکر حال آنکه در فارسی نوشتن فقط فارسی زبانان می تونند گیرش بیارند. ولی پیشنهاد جالبی است.
باهات موافقم
فکر کنم در ادامه هم یه چیزایی نوشته بود م که حکم مهر تایید داشت رو پاراگراف بالاش! اونا چی شد؟:)
اصلا این ها همه به جای خود. مگر ما از تحول در وب حرف نمی زنیم؟ مگر حرف از web 2 که چه، حتی web 3 نیست؟ باور داریم که رعایت استانداردها شالوده این مباحث است اما با چشم پوشی از آن ها قصد ورود به این عرصه رو داریم؟!
URL در سال 1991 توسط Tim Berners-Lee ایجاد شد. در سال 1994 اون U اولش که معادل Uniform بود تبدیل به Universal شد. تا اینکه IANA یا همون (Internet Assigned Names Authority) استانداردی رو برای URI Schemes در نظر گرفت. بخشی از این استاندارد مربوط می شه به url Generic Syntax (گرامر یا ترکیب جامع آدرس) پیشنهاد می کنم حتما متن این استاندارد رو مطالعه کنی. نتایج گوگل هم بد نیست.
قصدم از این همه کامنت، پروموت کردن خودم نیست. من هم به عنوان یه فارسی زبان خیلی دوست دارم اینجوری روی وب کار کنم.
فکر کنم کار بیهوده ای باشه
وقتی که بخوان به فارسی بها بدهند در اینترنت به راحتی می توانند تبدیل تگ انگلیسی به فارسی را بالعکس را استفاده کنند، در حقیقی زبان تگ مهم نیست محتوا و یکپارچگی مهمتر است
من زبان فارسي به چشم زبانی نگاه
مکنم که زبان مرا از من گرفته وازآن
بشدت متنفرم -لفته -اهواز