مبارک

تولدش مبارک

گناهكار عزيز:
اين برميگرده به عقده اي كه روانشناسا بهش ميگن "عقده خود بزرگ بيني". وقتي آدم نتونه ايده آلهاي ذهني خودش رو با واقعيات عالم وجود تطبيق بده و به عبارتي ديگه نتونه خودش رو با محيط و�?ق بده دچار اين حالت ميشه.
هر آدمي دوست داره كه عزيز ، محبوب و مورد احترام ديگران باشه يعني اينكه "عزت ن�?س" داشته باشه ؛ هر آدمي دوست داره كه �?هم و دانش بالايي داشته باشه يعني اينكه به معناي واقعي كلمه "تحصيل كرده" باشه ؛ اين واسه ما آدما خيلي مهمه ، شايد به اهميت آب و هوا. اما براي رسيدن به چنين جايگاهي بايد از جون مايه گذاشت ؛ وقتي سيرت (خط مشي) آدماي معرو�? رو بخوني ميبيني كه چطور از خيلي چيزا گذشتن تا به اون درجه رسيدن.
اكثر ماها ، خيلي مواقع حاضريم واسه بعضي چيزا مثل شلوار ، ك�?ش ، موبايل و ... به راحتي پول خرج كنيم اما وقتي نوبت به خريد يه كتاب با مبلغ ناقابل (درحد 2 و يا 3 هزار تومان) مي رسه حاضر به اين كار نميشيم. تنبليم آقا تنبل! دوست داريم "خوب" باشيم اما "بدون زحمت و تلاش". نتيجش اين ميشه كه نسبت به پيشر�?ت علمي ديگران "حسود" و نسبت به عقب موندگي خودمون "عقده اي".
در نهايت وقتي آدم نتونه تو جاهايي كه راست و دروغ رو بشه تشخيص داد خودش رو نشون بده ، دنبال هر روزنه اي مي گرده كه بگه "منم هستم".
يا حق.